Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2009

Πριν πέντε χρόνια, ένα κρύο Μάρτη, ανέβηκα στη Δράμα να κάνω τις χειμερινές διακοπές μου, για να ξεκουραστώ. Δούλευα σε ένα σούπερ μάρκετ και εκεί την άδεια την παίρναμε σπαστή. Δύο εβδομάδες το χειμώνα, όποτε τους βόλευε και δύο το καλοκαίρι...
Ανέβηκα μόνη μου και για να πω την αλήθεια, το χρειαζόμουν αυτό το διάλειμμα από τους ρυθμούς της πρωτεύουσας. Πέρναγα στο μεταξύ και ένα πολύ χοντρό λούκι στα προσωπικά και ήταν χρονικά η κατάλληλη στιγμή για μια φυγή. Μακριά από όλους και από όλα. Έτσι ανέβηκα στο τρένο και ήρθα.
Πέρασα ήσυχα. Το πρωί έπαιρνα την εφημερίδα μου και πήγαινα σε ένα πολύ όμορφο καφενεδάκι για καφέ και ενημέρωση, το μεσημέρι σε κανένα ταβερνάκι για φαγητό και το βράδυ μαγείρευα κάτι στο σπίτι και διάβαζα ένα από τα βιβλία που είχα μαζί μου.
Ένα βράδυ πριν φύγω, μου τηλεφώνησε η θεία μου που μένει σε ένα χωριό κοντά να μου πει ότι ήθελε να με δει. Εγώ δεν είχα μεταφορικό μέσο να πάω, ούτε και εκείνη για να έρθει. Θα έλεγε,λοιπόν, σε κάποιον γνωστό της να τη φέρει να τα πούμε. Και την έφερε.
Πήγαμε σε μια, από της πολύ καλές καφετέριες, και καθίσαμε οι τρεις μας να πιούμε καφέ και να τα πούμε...
Και έτσι γνώρισα τον Γιώργο!
Και δεν το μετάνιωσα ποτέ!!!(δεν ξέρω, αν λέει και εκείνος το ίδιο για μένα)χαχαχα! Ξέρετε όλη εκείνη η μουρμούρα : "Τι το ΄θελα και τυφλός ήμουν και κάτι τέτοια που λένε μετά τον πρώτο χρόνο που τελειώνουν τα μέλια". Τουλάχιστον δεν τα άκουσα ακόμα.
Δεν πίστευα ότι υπάρχουν τέτοιοι χαρακτήρες. Δεν πίστευα ότι υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι γενικότερα. Όπως τον γνώρισα εκείνο το βράδυ έτσι είναι και πέντε χρόνια μετά. Ειλικρινής, γλυκός, αληθινός, χωρίς κακίες, χωρίς πονηριά. Όχι δεν είναι χαζός, ούτε του λείπει κάτι. Είναι γλυκύτατος, είναι έξυπνος, είναι ρομαντικός, είναι τρυφερός, είναι παρορμητικός, είναι ριψοκίνδυνος, είναι ο εαυτός του και δεν έχει να κρύψει τίποτα. Αυτό που βλέπεις την πρώτη φορά, αυτό είναι πάντα.
Το καλύτερό του δε είναι το χαμόγελό του. Ένας άνθρωπος που χαμογελά δεν είναι κακός και εκείνος χαμογελά πάντα.
Φωτίζεται όλο του το πρόσωπο. Και κοντά σε αυτόν παίρνω και γω λίγη από τη λάμψη του. Μου δίνει πάρα πολλά πράγματα, χωρίς να τα ζητήσω. Μαντεύει κάθε μου επιθυμία και την εκπληρώνει. Και εγώ δεν κάνω τίποτα άλλο από να τον αγαπώ!!!! Τον αγαπώ με την καρδιά μου, με τις αισθήσεις μου με τη ζωή μου!!!
Σε λίγες μέρες έχει τα γενέθλιά του.... και γω του εύχομαι να είναι πάντα καλά.
Εγώ θα εξακολουθώ να τον αγαπώ σαν το σύμπαν και όλοι ξέρουμε ότι το σύμπαν ακόμη διαστέλλεται.
Το αξίζει και με το παραπάνω!!!!!!!!!!

9 σχόλια:

  1. Καλημέρα! Πολύ ωραία ανάρτηση! Είστε τυχεροί που έχετε ο ένας τον άλλον!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πάντα τέτοια σου εύχομαι...να είστε πάντα καλά και πάντα τόσο ευτυχίσμενοι!!! Να τον χαίρεσαι και να σε χαίρεται και αυτός όσο τον δυνατό περισσότερο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σταυρούλα μου, αυτά κάνεις τώρα βλέπεις; σε λίγο θα αρχίσω να ελπίζω κι εγώ στα θαύματα έτσι που το πας.... είστε πολύ τυχεροί που βρεθήκατε και τη στιγμή που βρεθήκατε. να ζήσετε πολλά χρόνια τρισευτυχισμένοι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σας ευχαριστώ όλους για τα καλά σας λόγια και ναι κοκκινοσκουφίστα μου να πιστεύεις στα θαύματα!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΠΟΛΥ ΤΥΧΕΡΗ ΠΟΥ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΑ ΣΠΑΝΙΟ ΦΩΤΕΙΝΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ.ΝΑ ΕΙΣΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. na ton xairesai!!!!xronia tou polla!!!iperoxi anartisi!mesa sti glika!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Σε ευχαριστώ leviathan και σε σένα ότι επιθυμείς!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. πολύ όμορφη η αναρτησή σου , εύχομαι να είστε πάντα αγαπημένοι και πάντα μαζί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ευχαριτώ πολύ k@terin@ και σε σένα ότι εύχομαι το ίδιο!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή