Τρίτη, 20 Απριλίου 2010

Οργή

Ο άνεμος άρχισε να φυσά και να στροβιλίζει τα πέταλα των λουλουδιών που βρίσκονταν απλωμένα στο δρόμο. Ο ήλιος που μέχρι πριν από λίγο μεσουρανούσε, σκεπάστηκε από βαριά σκούρα σύννεφα και ο ουρανός σκοτείνιασε απειλητικά. Η βροχή ήταν προ των πυλών.
Η Λία σήκωσε το κεφάλι της από το πληκτρολόγιο του υπολογιστή και κοίταξε έξω από το παράθυρο. Όλο το πρωί ο ήλιος της χτύπαγε το τζάμι και της έστελνε φιλιά γεμάτα τρυφερότητα και ζεστασιά και τώρα, έτσι ξαφνικά, ένιωσε την παγωνιά να την τυλίγει. Δεν ήταν έτοιμη για αυτή τη μεταβολή, αν και στην ουσία δεν ήταν ο καιρός που της έφταιγε. Η άνοιξη πάντα έχει σκαμπανεβάσματα, μια κρύο, μια ζέστη.... Εκείνη όμως τα ένιωθε σαν σκωτσέζικο ντουζ στην ψυχή της.
Είχε παραδοθεί σε αυτή τη σχέση άνευ όρων. Τα είχε δώσει όλα χωρίς να περιμένει τίποτα. Αυτό ήταν το σωστό και δεν μετάνιωνε για την επιλογή της. Το δύσκολο ήταν που έπρεπε να συμβιβαστεί με την τωρινή κατάσταση και τροπή που είχαν πάρει τα πράγματα. Το χειρότερο από όλα ήταν η οργή. Την ένιωθε να γιγαντώνεται μέσα της, σαν ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί. Δεν μπορούσε να ελέγχει συνέχεια τα συναισθήματά της. Από τη φύση της ήταν παρορμητική, κυκλοθυμική και εκρηκτική, σαν χαρακτήρας. Όταν είχε τα μπουρίνια της, φρόντιζαν όλοι να εξαφανίζονται από δίπλα της, για να μην τους παίρνουν τα σκάγια.
Ο Γιάννης τη βοήθησε να ξεπεράσει σε μεγάλο βαθμό το θυμό της. Εκείνος πάλι, ήταν από τη φύση του ήρεμος άνθρωπος και αυτό λειτουργούσε καταλυτικά στη σχέση τους. Όλα αυτά μέχρι πριν κανά δυο μήνες, που αποφάσισε να αλλάξει δουλειά για να βρίσκονται μαζί από το πρωί μέχρι το βράδυ, όλες τις ώρες, μαζί στον ίδιο χώρο.
Ήταν πολύ δύσκολο που δούλευαν παλαιότερα αντίθετες βάρδιες, αλλά πάντα έβρισκαν χρόνο για τους δυο τους. Μπορεί να μην ήταν πολύς, αλλά τουλάχιστον ανήκε σε αυτούς τους δύο και σε κανένα άλλο. Δεν έμπαινε τίποτα στη μέση για να τους αποσπάσει από αυτό που ζούσαν. Έτσι έγινε η αγάπη τους δυνατή, γιατί είχαν διαχωρίσει τη δουλειά από την προσωπική τους ζωή......
Όταν ξεκίνησαν να είναι μαζί και στον εργασιακό χώρο δεν υπήρχε πρόβλημα και θα εξακολουθούσε να ισχύει αυτό, εάν δεν έμπαιναν όλοι οι υπόλοιποι ενδιάμεσα..... υπάλληλοι, γονείς, συγγενείς..... Όλοι, όμως..... Και τα ωράρια εξουθενωτικά.... τουλάχιστον δέκα με δώδεκα ώρες σε καθημερινή βάση, χωρίς ρεπό, χωρίς άδειες, χωρίς αργίες..... «Όταν είσαι αφεντικό, πρέπει να δουλεύεις εσύ τις περισσότερες ώρες, για να δίνεις το παράδειγμα..... και γιατί δεν μπορείς να αφήσεις κανέναν άλλο να κάνει τη δική σου δουλειά.», αυτό ήταν πάντα το μοτό του Γιάννη και εν μέρη δεν είχε άδικο, αλλά για τη Λία ήταν σαν θηλιά στο λαιμό. Δεν υπήρχαν στιγμές για τους δυο τους. Ακόμη και όταν πήγαιναν να κοιμηθούν, η κούραση δεν άφηνε περιθώρια για τρυφερότητες και περιπτύξεις. Για επαφή, βρε αδερφέ, που θα ενώσει και θα δώσει δύναμη στο ζευγάρι να συνεχίσει την κοινή του συμβίωση. Για να αντέξει ο ένας τον άλλο......
Δεν ήξερε που θα καταλήξει όλο αυτό. Δεν είχε την ψυχική δύναμη να αντιμετωπίσει τις αντιξοότητες της νέας κατάστασης. Ήταν όλα καινούρια για εκείνη..... και δύσκολα.....
Έκλεισε τον υπολογιστή και ετοιμάστηκε να φύγει.... ο Γιάννης ήδη περίμενε στο αυτοκίνητο για να πάνε σπίτι.... Η ώρα ήταν πια δύο και το φεγγάρι έπαιζε κρυφτό με τα τελευταία σύννεφα που έμειναν στον ουρανό μετά από την καταρρακτώδη βροχή που έριξε.....

18 σχόλια:

  1. Πολή μ'αρέσει ελπίζω να έχει και συνέχεια!
    Γράφεις πολύ δυνατά!
    Τελικά δεν είναι μόνο η δουλειά που σκοτώνει τον έρωτα και η συνεχείς επαφή με τον άνθρωπό σου σε κουράζει!!

    Καλό βράδυ με φιλιά θαλασσινά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. grafeis iperoxa!! mas to exeis deixei polles polles fores pia! na sai kala!! filiaaaa polla geitonissa! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σταυρούλα μου πολύ τρυφερό.
    Και γράφεις υπέροχα...
    Η σχέση πώς εξελίχτηκε;
    Παρακαλώ συνέχισε..
    Φιλιά κοριτσάρα μου!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ.ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΓΡΑΦΩ ΣΧΟΛΙΑ ΑΛΛΑ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΕΡΝΑΩ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΣΑΣ ΞΕΧΝΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. zoyzoy,
    σε εκείνο το σημείο ήθελα να σταθώ πιο πολύ, πως ένα ζευγάρι χάνει την ουσιαστική του επαφή όταν είναι συνέχεια μαζί. Η καθημερινή τριβή δημιουργεί ρουτίνα και η ρουτίνα σκοτώνει την αγάπη.....
    Την καλησπέρα μου!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Leviathan,
    να είσαι καλά γείτονα!!!! Φιλιά πολλά και καλή Πρωτομαγιά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Γιαγιά Αντιγόνη,
    σε ευχαριστώ πολύ!!! Να είσαι καλά!!!! Όσο για την ιστορία, θα σκεφτώ κάτι για να την τελειώσω!!!! Φιλιά πολλά!!!! Την καλησπέρα μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Κύριε Θανάση,
    πολύ χαίρομαι που είσαι τριγύρω και μας επισκέπτεσε!!!! Φιλιά πολλά!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. δύσκολες καταστάσεις και πολύ αληθινές, η ρουτίνα και η πολύ και ανούσια δουλειά υπονομέυουνκαι τους πιο δυνατούς έρωτες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Tyler,
    όσο δυνατός και να είναι ένας έρωτας δεν γλυτώνει. Θα πρέπει να το καταλάβουν έγκαιρα και να το αλλάξουν αυτό, αλλιώς χάθηκαν.....
    Καλησπέρες!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Οφείλεις στο κείμενο να του δώσεις περιθώριο να αναπτυχθεί. Μη νομίζεις, τα κείμενα είναι σαν τα παιδιά, θέλουν το χώρο τους κι αυτά να ξεδιπλωθούν. Ήταν πολύ καλό, συνέχισέ το δώστου ταυτότητα.

    θα σε παρακολουθώ - να δω που θα το πας... ;-)

    Την Καλησπέρα μου...
    Αnasa

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Anasa,
    Σε ευχαριστώ πολύ για τη συμβουλή. Χαίρομαι που βρεθήκαμε και θα τα λέμε. Καλό βράδυ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. και μόνο που είδα την γραμματοσειρά σκέφτηκα "κάτι καλό θα είναι..." Και δεν έκανα λάθος! Το'χεις!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Περιμένω συνέχεια! Καλή σου Κυριακή Σταυρούλα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. ΕΙΣΑΙ ΦΟΒΕΡΗ.ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ ΟΤΙ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΑ.ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!

    ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΚΑΘΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΜΙΑΣ ΚΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΜΕ ΧΑΜΟΓΕΛΑ:)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Πέτρο,
    σε ευχαριστώ πολύ! Χαίρομαι που θα τα λέμε!!!! Να είσαι καλά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Μάτα,
    Καλή εβδομάδα!!! Φιλιά πολλά πολλά από Ελλάδα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Skroutzako,
    να σαι καλά πολλά πολλά φιλιά!!!! Καλή εβδομάδα και σε σένα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή