Σάββατο, 14 Μαΐου 2011

Αντίο.....

Ο Θανάσης ένοιωσε ένα σφίξιμο στο στήθος. Κοίταξε γύρω του να βρει κάτι να πιαστεί, αλλά δεν βρήκε κάτι. Γονάτισε από τον πόνο. Έβαλε το χέρι του πάνω στο στέρνο του, σε μια προσπάθεια να μαλακώσει τον πόνο, αλλά το σφίξιμο έγινε πιο δυνατό και έκοψε την ανάσα του. 
Το πρώτο πράγμα που ήρθε στο μυαλό του, ήταν τα τέσσερα πρόσωπα των παιδιών του και η αίσθηση, ότι δεν θα τα ξαναδεί. Άπλωσε τα χέρια του θέλοντας να τα αγγαλιάσει για τελευταία φορά, αλλά η εικόνα χάθηκε από μπροστά του και τη θέση της πήρε η εικόνα της γυναίκας του.  Αμέσως είδε τη θλίψη και τον πόνο στα μάτια και το πρόσωπό της, αλλά δεν μπορούσε να κάνει τίποτα πια..... Έσβησε εκεί, πριν ακόμη προλάβει κανείς να καταλάβει τι έγινε......
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΞΑΔΕΛΦΕ!!!!
ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΠΟΤΕ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ!

2 σχόλια:

  1. :( δεν υπάρχουν λόγια...
    κουράγιο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. next_day,
    νιώθω ώρες ώρες σαν να είμαστε καταραμένοι πια..... Ένα ευχάριστο δεν έγινε τον τελευταίο καιρό...... Σε ευχαριστώ πολύ, γλυκιά μου! Την καλησπέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή