Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2011

Τρεις εβδομάδες. στ’

Αν υπήρχε δυνατότητα, ένα μόνο βλέμμα να σκοτώσει, τότε σίγουρα του Στέφανου, θα έκανε μεγαλύτερη ζημιά. Θα ανατίναζε ολόκληρο τετράγωνο. Πολύ ευχαρίστως θα σηκωνόταν από το τραπέζι και θα τύλιγε τα χέρια του γύρω από τον λαιμό του Φώτη.
Ποτέ δεν υπήρχε περίπτωση να ζηλέψει τον κολλητό του, αλλά τη δεδομένη στιγμή μόνο φιλικά δεν ήταν τα αισθήματά του, απέναντι σε εκείνον. Ήταν ευρέως γνωστή η γοητεία που ασκούσε ο Φώτης στο γυναικείο φύλο. Δεν χρειαζόταν να κάνει πολλά. Μόνο η εμφάνισή του τα έλεγε όλα. Γωνίες στα σωστά σημεία. Αθλητικό σώμα, μαύρα μαλλιά, μαύρα μάτια. Δεν μπορούσε να τον συναγωνιστεί ή τουλάχιστον έτσι πίστευε. 
Ο Στέφανος, σε αντίθεση, δεν ήταν πολύ ψηλός. Τα ξανθά του μαλλιά, είχαν αρχίσει ήδη να γκριζάρουν και τα χαρακτηριστικά του προσώπου του ήταν πιο απαλά. Τα μάτια του είχαν το μπλε της θάλασσας, αλλά οι πρώτες μικρές ανεπαίσθητες ρυτίδες, γύρω από αυτά, είχαν αρχίσει να κάνουν την εμφάνισή τους. Η άθληση δεν ήταν το φόρτε του, έκανε όμως τρέξιμο και ποδήλατο συχνά. Αυτά κρατούσαν το σώμα του σε μια καλή φόρμα και τον βοηθούσαν να μην παίρνει κιλά. Μέχρι εκεί.
«Τι ευχάριστη έκπληξη να είσαι κι εσύ εδώ!», είπε ο Φώτης στον Στέφανο, κοιτώντας την Μαργαρίτα. «Ε, λοιπόν, είδες τι είναι οι συμπτώσεις;», συνέχισε στον ίδιο περιπαικτικό τόνο. 
Όσο μίλαγε τόσο πιο πολύ εκνευριζόταν ο Στέφανος. «Τι σύμπτωση, ρε ηλίθιε; Εχθές μιλάγαμε στο τηλέφωνο....», σκέφτηκε, αλλά δεν τόλμησε να το πει. Έπρεπε, τώρα, να παίξει το παιχνίδι του. Μετά θα τον σκότωνε! Θα πέταγε το κουφάρι του στον πάτο της θάλασσας να ξεβραστεί στον Βόριο Πόλο.... για να τον φάνε οι λευκές αρκούδες. Να μην μείνει ούτε κοκαλάκι.......
«Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι που σε βλέπω....», γρύλισε μέσα από τα δόντια του. «Πως από ’δω;».
«Πήρα μερικές μέρες άδεια, από τη δουλειά. Ένας φίλος, μου είπε ότι έχει πολύ ωραίες παραλίες, είναι όμορφα..... και ήρθα....», είπε σοβαρά ο Φώτης, τα μάτια του όμως έδειχναν ότι το διασκέδαζε αφάνταστα.
«Δεν θα με συστήσεις στην συντροφιά σου;», συνέχισε.
«Από δω η Μαργαρίτα.», είπε κοφτά ο Στέφανος.
«Χαίρω πολύ! Φώτης.»,  το βλέμμα του σπίθισε καθώς άπλωσε το χέρι του.
«Και ’γω χαίρομαι που σας γνωρίζω.», είπε εκείνη και κοίταξε μια τον Φώτη και μια τον Στέφανο. Ένιωθε ηλεκτρισμένη την ατμόσφαιρα ανάμεσα στους δύο άντρες, αλλά δεν ήξερε τι μπορεί να συμβαίνει μεταξύ τους. Δεν την αφορούσε και δεν την ένοιαζε ούτως ή άλλως.
«Ωραία, αφού χαρήκαμε όλοι, καιρός είναι εμείς να φεύγουμε!», είπε ο Στέφανος, καθώς σηκωνόταν, στην Μαργαρίτα. Σηκώθηκε κι εκείνη με τη σειρά της και άφησαν τον Φώτη στα κρύα του λουτρού να τους κοιτά, καθώς απομακρύνονταν, χαμογελώντας.
Ο Στέφανος δεν μπορούσε να ηρεμίσει. Μπήκαν στο αυτοκίνητο της Μαργαρίτας, έβαλε μπροστά και του είπε, γυρνώντας το κεφάλι της σε αυτόν.
«Που πάμε τώρα;»
«Δεν ξέρω. Όπου θέλεις, αρκεί να είναι μακριά από ’δώ!». της απάντησε.
«Δεν τον πολύ συμπαθείς αυτόν, ε;».
«Πως της εξηγείς τώρα;», σκέφτηκε.
«Κοίτα.... Ο Φώτης κι εγώ.... δηλαδή..... Ο Φώτης είναι φίλος μου.... Αλλά δεν είναι..... Δεν θέλω να ανακατεύεται, κατάλαβες!».
«Δεν κατάλαβα. Αλλά δεν έχει σημασία. Ότι είναι πρέπει να το λύσετε οι δύο σας. Δώσε του μια ευκαιρία. Δεν ξέρω τι μπορεί να σου έχει κάνει, αλλά αφού είναι φίλος την δικαιούται, νομίζω.».
«Ευτυχώς που δεν κατάλαβες. Γιατί αν ήξερες, μάλλον θα με πέταγες έξω από το αμάξι αυτή τη στιγμή.», ξανασκέφτηκε.
«Ας τα αφήσουμε αυτά τώρα. Τι λες να πάμε στο λιμάνι, με τα ψαροκάικα, να νοικιάσουμε ένα βαρκάκι και να κάνουμε το γύρω του νησιού;», της πρότεινε.
«Θαυμάσια ιδέα!». Του χαμογέλασε κι εκείνος έλιωσε στο χαμόγελό της. 
Παρκάρισαν το αυτοκίνητο στον ειδικό χώρο του λιμανιού και νοίκιασαν ένα μικρό άσπρο βαρκάκι με το όνομα «Αγκίστρι». Το «αγκίστρι» που πιάστηκε, ο ίδιος και δεν υπήρχε περίπτωση να απαγκιστρωθεί. 
Η ειρωνεία της τύχης.....
Όσες ώρες ήταν μαζί, ξέχασε τα πάντα. Τη Μαρία, τη ζωή του, τον Φώτη. Η θάλασσα ήταν τόσο γαλήνια, το αεράκι δροσερό και οι παραλίες που έβλεπαν από μακριά, μαγευτικές. Εκείνη είχε καθίσει στην πλώρη, και χάζευε τους γλάρους και τα δελφίνια. Κάθε φορά που έβλεπε ένα, φώναζε εκστασιασμένη. Σαν μικρό παιδί που ξετυλίγει ένα πακέτο και βρίσκει μέσα το αγαπημένο του παιχνίδι. Κοντά της ένιωθε κι εκείνος σαν παιδί. Ανέμελος, ευτυχισμένος και απίστευτα ερωτευμένος. 
«Ερωτευμένος;! Πότε πρόλαβες, σε δυο τρεις μέρες;! Και όταν τελειώσουν οι μέρες, τι γίνεται; Φεύγει ο καθένας μόνος του και πάει σπίτι του;», σκέφτηκε. Είχε ακούσει πολλές φορές από διάφορους ανθρώπους, από μερικούς ασθενείς του, ότι οι καλοκαιρινοί έρωτες δεν κρατάνε. Μόλις έρθουν οι πρώτες βροχές, διαλύεται η σχέση όπως τα κάστρα που χτίζεις στην αμμουδιά και τα παίρνει το κύμα. 
Το ίδιο ήταν κι αυτό; Δεν είχε την πείρα σε τέτοιες σχέσεις. Δεν γνώριζε τα σημάδια. Και.... υπήρχε σχέση, ανάμεσα σε εκείνον και τη Μαργαρίτα; Η Μαργαρίτα έδειχνε να διασκεδάζει, αλλά τίποτα παραπάνω.  Θα μπορούσε, άραγε να ανακαλύψει, αν έτρεφε αισθήματα, για εκείνον; Με αυτές τις σκέψεις, το βλέμμα του χάθηκε στο απέραντο γαλάζιο και οι ρυτίδες βάθυναν, γύρω από τα μάτια του. 
Η Μαργαρίτα είχε πολύ ώρα που τον κοίταζε. Έβλεπε τις εναλλαγές στις εκφράσεις του προσώπου του και προσπαθούσε να ζυγίσει την κατάσταση. Τον είχε προσέξει που βρίσκονταν μέσα στη θάλασσα και κολυμπούσε με μανία, από την πρώτη κιόλας μέρα. Όταν βγήκε από το νερό, εκείνη έπαιζε ρακέτες με μια φίλη, ρίχνοντάς του κλεφτές ματιές..... Αυτό έφταιγε. Δεν κοίταγε που πάταγε και όταν της ήρθε το μπαλάκι στη μούρη και προσπάθησε να το αποφύγει, ήταν ήδη από πάνω του. Δεν το είχε σχεδιάσει. Ατύχημα ήταν, εν μέρει....

11 σχόλια:

  1. ΑΝΑΜΕΝΩ ΑΓΩΝΙΩΔΩΣ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ. ............
    ΦΙΛΑΚΙΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να είσαι καλά!!!!
    Καλό Σαββατοκύριακο!!!! Φιλιά από τη Δράμα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ολοι στην ιδια κατασταση ειμαστε..περιμενουμε!! :)
    Χωρις να το θελουμε πολλες φορες, πιστευω ολοι εχουμε ερθει στην θεση του Στεφανου..στο να αισθανομαστε ότι δεν μπορουμε να συναγωνιστούμε τους φιλους μας..ο καθενας για τον δικο του λογο. Ας σκεφτουμε ομως οτι ο καθενας μας ειναι ξεχωριστος και ομορφος για αυτο που ειναι και δεν χρειαζεται να αλλαξουμε για να γινουμε αποδεκτοι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Angel,
    συμφωνώ απόλυτα μαζί σου! Όταν ο έρωτας ξεκινά, παίζει ρόλο η εμφάνιση, αλλά δεν νομίζω ότι είναι ο καθοριστικός παράγωντας για μια σχέση. Άλλα πράγματα μετράνε τελικά!!!!
    Την καλησπέρα μου!!! Καλό απόγευμα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θα έρθω κάποια στιγμή που θα έχω ησυχία για να σε διαβάσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Είχα διαβάσει το α' και β' και πίστευα ότι στο γ' θα τελείωνε. Με τα διάφορα όλα πήγαν πίσω, αλλά σήμερα αποφάσισα να ξαναβρώ τους φίλους μου. Αφού πέρασα πρώτα από τον αγαπημένο μου Χριστόφορο και φεύγοντας απο κεί σε κατάσταση ευφορίας, πέρασα και από σένα και βλέπω .... στ'. Διάβασα απνευστί όλες τις συνέχειες = Έρωτας είναι η αιτία = και περιμένω τις ... ανατροπές; Πάντως περιμένω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Είμαι πολύ περίεργος να δω πως θα εξελιχθεί η κατάσταση μετά την εμφάνιση του Στέφανου. Έξυπνη η ιδέα σου να τον φέρεις εκεί. Αυξάνει το ενδιαφέρον, την ένταση και την αναμονή για την εξέλιξη.
    Με πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον περιμένω τώρα!

    Υ.Γ Θα ήθελα αν μου επιτρέπεις μόνο μια εισήγηση να κάνω. Τις σκέψεις, ή τους μονολόγους των ηρώων ίσως να ήταν καλό να τις έγραφες με italics στοιχεία για να ξεχωρίζουν από τον ζωντανό διάλογο.
    Ξέρω ότι δεν παρεξηγείς άλλωστε ξέρεις πόσο εκτιμώ τις ικανότητές σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. marimar,
    έλεγα να το τελειώσω γρήγορα, αλλά δεν με άφησαν γι’ αυτό και εγώ είπα να το κάνω με διάφορα ευτράπελα, περισσότερο για να δω αν μπορώ να τα καταφέρω. Στην ουσία, είναι μια προσπάθεια για εξέλιξη, εάν καταλαβαίνεις τι εννοώ. Σε ευχαριστώ πολύ! Είναι πολύ σημαντικό να μου λέτε τη γνώμη σας.
    Την καλημέρα μου και την εκτίμησή μου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Χριστόφορε,
    αυτό που μου λες δεν το είχαν καν σκεφτεί. Δεν είναι καθόλου κακή ιδέα. Με προβλημάτισε και δεν πήγε το μυαλό μου καθόλου. Είναι πολύ καλή συμβουλή, σε ευχαριστώ!!!!! Θα την υιοθετήσω, να ξέρεις!!!! Το ότι με βοηθάς να μπορέσω να πάω παρακάτω και να εξελιχθώ είναι πολύ σημαντικό για μένα!
    Καλή εβδομάδα, Χριστόφορε!!!! Να είσαι πάντα καλά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ; ΜΑΣ ΕΧΕΙΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕ; ΧΑΧΑΧΑ ΦΙΛΑΚΙΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Έφη μου,
    όχι, τώρα προσπαθώ να γράψω την συνέχεια......
    Φιλάκια πολλά!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή