Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

Για τα μάτια μιας.... Harley. στ’

«Μια βδομάδα και ούτε, φωνή ούτε ακρόαση...», σκέφτονταν ο Ηλίας, καθώς έφτιαχνε δύο ποτά, για κάποιους πελάτες. «Τι βλακεία να μην ζητήσω το κινητό της...».
Μετά το διήμερο που πέρασαν στο σπίτι του, λες και είχε ανοίξει η γη και την είχε καταπιεί. Έτσι, απλά, είχε εξαφανιστεί. Στο διαμέρισμά της, δεν ήταν σίγουρα. Το είχε τσεκάρει. Ούτε η μηχανή ήταν στο γκαράζ. Να της είχε πει κάτι και να την είχε προσβάλει; Μα δεν έδειξε κάτι τέτοιο. Τότε, τι μπορεί να συνέβαινε; Έδωσε τα ποτά στην Όλγα να τα σερβίρει, βγήκε από το μπαρ και πετάχτηκε πάλι στο στενό που έμενε. Τίποτα.
Ήταν η τρίτη φορά, μέσα στην εβδομάδα, που το έκανε αυτό. Σιχτίρισε τον εαυτό του, για αυτή του την αδυναμία και γύρισε πίσω στο μπαρ. «Μια αρπαχτή ήμουν για ’κείνη και τίποτα περισσότερο...... Γαμώτο!», σιχαίνονταν να σκέφτεται τον εαυτό του, σαν σκεύος ηδονής. Ίσως παλαιότερα να μην τον ένοιαζε τόσο. Αυτή τη φορά, όμως, τον έτσουξε.
Η Νικολέτα, είχε δεχθεί ένα τηλέφωνο από την εταιρεία τις προηγούμενες μέρες, για ένα μπέρδεμα που είχε γίνει με τις παραγγελίες από την Αμερική και έπρεπε να πετάξει άμεσα για Νέα Υόρκη. Πήγε με τη μηχανή μέχρι την εταιρεία, την άφησε εκεί και πήρε ταξί για το αεροδρόμιο. Δέκα έξι ώρες ταξίδι και το μυαλό της δεν έλεγε να ξεκολλήσει από τον Ηλία. Δεν ήταν σωστό να φύγει έτσι, αλλά στο κάτω κάτω δεν είχαν τίποτα μεταξύ τους, εκτός από μερικές ώρες, καλού σεξ. 
Το σίγουρο ήταν ότι, θα έλειπε ακόμη μια εβδομάδα, οπότε, καλά θα έκανε, να τον ξεχάσει και να ασχοληθεί με την δουλειά της.  Μάταιος κόπος. Οι μέρες πέρναγαν και η επιθυμία γίνονταν πιο έντονη. «Μα τι στο καλό;», αναρωτήθηκε λίγο αργότερα. Η αγωνία της κορυφώθηκε, τις δύο τελευταίες μέρες που θα έπαιρνε το αεροπλάνο και θα γύρναγε πίσω. Βέβαια, ήξερε ότι δεν θα την περίμενε με ανοιχτές αγκάλες, αφού δεν του τηλεφώνησε, ούτε του ανακοίνωσε την ξαφνική αναχώρησή της αλλά, δεν ήταν υποχρεωμένη να το κάνει. Αν ήθελε κι εκείνος, θα μπορούσαν να κάνουν περιστασιακό σεξ. Σε αυτό τουλάχιστον, ταίριαζαν. Γνώριζε ότι δεν ήθελε μόνιμη σχέση..... Κανένα πρόβλημα, λοιπόν. Τότε, γιατί όλες αυτές οι σκέψεις, τις φαίνονταν γελοίες; Γιατί τριγύριζαν σαν μέλισσες μέσα στο μυαλό της και ο βόμβος της έφερνε πονοκέφαλο; Επαναλάμβανε τα ίδια και τα ίδια για να πείσει, ποιον; Τον εαυτό της;
Μπήκε στο αεροπλάνο του γυρισμού και ώρες περίμενε με κομμένη την ανάσα, να φτάσει Αθήνα.....
Ο Ηλίας είχε θυμώσει. Είχε φτιάξει και το σενάριο στην περίπτωση που θα την έβλεπε. Θα τις φέρονταν ψυχρά και αδιάφορα, σαν να μην είχε συμβεί ποτέ το διήμερο μεταξύ τους. Έτσι θα έκανε σίγουρα.....  Σήκωσε το κεφάλι του από το βιβλίο εσόδων κι εξόδων του μαγαζιού -είχε καμιά ώρα που απεγνωσμένα προσπαθούσε να το ενημερώσει, αλλά οι αριθμοί χόρευαν  μπροστά στα μάτια του, ζεϊμπέκικο- και το βλέμμα του καρφώθηκε στην πόρτα. Του είχε λείψει τόσο πολύ που έβλεπε οπτασίες ή στα αλήθεια ήταν αυτή; Δεν πρόλαβε να τον πλησιάσει, γιατί είχε ήδη εκείνος πάει κοντά της.
«Ήρθες;!», δεν ήταν σίγουρος αν ήταν ερώτηση ή ανακούφιση.
Ήθελε να την αρπάξει και να τη φιλήσει στο στόμα, μέχρι να δει αστεράκια, να της δείξει πόσο πολύ του έλειψε, αλλά ο χώρος δεν ήταν ο κατάλληλος.
«Ήρθα!», του απάντησε. 
Το πως βρέθηκαν στο σπίτι της ήταν πολύ θολό στο μυαλό και των δύο. Οι κουβέντες που αντάλλαξαν ελάχιστες. Ότι χρειάζονταν το είχαν ήδη πει με τα κορμιά τους που ήταν ήδη κουρασμένα, ιδρωμένα και χορτασμένα από το σμίξιμο. 
Ένας μήνας είχε περάσει από την επάνοδό της στην Αθήνα και το μόνο που έκαναν ήταν σεξ. Ο Ηλίας είχε κουραστεί να την βλέπει στα κλεφτά. Ήθελε περισσότερα. Ήθελε να την βλέπει περισσότερες ώρες, να μιλάνε, να ανταλλάσσουν απόψεις, να μάθει για την ζωή της και να του πει για την δική του. Δεν ήταν σίγουρος, από πότε άρχισε να σκέφτεται διαφορετικά για την Νικολέτα. Το μόνο που γνώριζε ήταν, ότι ήθελε να διεκδικήσει περισσότερο χρόνο από την ζωή της. Ακούγονταν εγωιστικό ακόμη και στα αφτιά του, αλλά μέσα του ήξερε, ότι ήθελε να κατεβάσει τον ουρανό με τ΄άστρα για χάρη της. 
«Από πότε έγινες ρομαντικός;», ρώτησε τον εαυτό του.
«Σε λίγο θα σκέφτομαι βαρκάδες, βιολιά, φεγγάρια και λουλούδια. Αυτά ξενερώνουν εκείνη και μένα με κάνουν να θέλω να ξεράσω.....», μονολόγησε.
Η Νικολέτα έφτιαξε τον καφέ της και βγήκε στο μπαλκόνι. Ο ορίζοντας είχε, εκείνο, το μούχρωμα της απογευματινής ώρας που υποδηλώνει την απαρχή της νύχτας. Η ώρα του Λυκόφωτος; Ποιος ξέρει; Η αγαπημένη ώρα της ημέρας, που όλα είναι θολά και τίποτα ξεκάθαρο. Εκείνη η στιγμή που προσπαθείς να μαντέψεις, τι είναι αυτό που βρίσκεται ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι. Φιγούρες που οι σκιές τους μεγαλώνουν, καθώς διαβαίνουν το δρόμο, που λίγο νωρίτερα ίσως να τις γνώριζες, ενώ τώρα δεν είσαι σίγουρη. 
Έτσι ήταν η σχέση της με τον Ηλία. Στη ζώνη του Λυκόφωτος. Της άρεσε. Δεν ήθελε να εντρυφήσει περισσότερο. Η πραγματικότητα τα κάνει όλα να φαίνονται με το αληθινό τους πρόσωπο κι εκείνη είχε βολευτεί στο να βρίσκεται ενδιάμεσα. Χωρίς δεσμεύσεις. 
«Πόσο θα κρατούσε;», ρώτησε τον εαυτό της.
«Όσο κράταγε.», του απάντησε.  «Κι αν τα συναισθήματα άλλαζαν μετά;», ξαναρώτησε. «Το κάθε ένα στην ώρα του! Τώρα είμαι ευτυχισμένη έτσι! Αργότερα.... δεν ξέρω......», ήρθε η τελική απάντηση.
Ήπιε την τελευταία γουλιά από τον καφέ της, μπήκε στο διαμέρισμά της και άναψε το φως. Η νύχτα είχε πέσει πια για τα καλά.

17 σχόλια:

  1. epitelous!!!!!!!!!! :) to tora exei megali axia stis meres mas! mia zoi skeftomaste to meta kai ksexname to tora! na sai kala geitonissa! polla filiaa!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Leviathan,
    χάθηκα ε; Άστα να πάνε!!!!
    Όντως όπως έχουμε γίνει, μόνο το τώρα είναι σημαντικό, γιατί αύριο δεν ξέρουμε τι θα ξημερώσει. Δεν μπορούμε να κάνουμε πια μακρυπρόθεσμα σχέδια, αν και καλά μας γίνεται από την άλλη γιατί ξεχάσαμε τι είναι σημαντικό στη ζωή μας και τι όχι.....
    Τα φιλιά μου και την αγάπη μου, γείτονα!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ase kai ego trexo kai de ftano kai me to magazi o eleu8eros xronos poli meio8ike...eutixos omos kano teleutaia kati allo...otan den exei douleia sto magazi ka8omai kai grafo...etsi egrapsa oles tis nees kritikes kai kirios etsi katafera na sinexiso ti vampiroistoria mou...na mou peis de 8a protimouses na exei douleia kalitera sto magazi?...xexe sigoura...de boroume omos na ta exoume ola dika mas! kai alla filiaaaa! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Leviathan,
    σίγουρα καλό είναι να έχεις δουλειά στο μαγαζί, γιατί κακά τα ψέμματα από αυτή τη δουλειά ζούμε, αλλά τι να κάνουμε; Σωστά το τοποθετείς. Δεν πρόλαβα να κοιτάξω την ιστορία σου, αλλά θα πάω αμέσως τώρα να δω, γιατί την προηγούμενη φορά είχα μείνει σε κρίσιμο σημείο!!!! Σήμερα βρήκα λίγο χρόνο για να κάνω κι εγώ αυτό που μου αρέσει και αγαπώ!!!
    Φιλιά γείτονα!!!!! Καλό υπόλοιπο!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σωστααα :) έχεις να διαβάσεις και μπόλικο...2 κομμάτια εχουν μπει αμεεε...ελπίζω να σου αρέσει η συνέχεια...απλά να προειδοποιήσω πως μου βγήκε λίγο άγριο! Καληνύχτα γειτόνισσα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Χμ, δεν ξέρω, θα το σκεφτώ και θα επιστρέψω. Το σήμερα, όχι, και η συνέχεια, όχι παραείμαι ρομαντική για την εποχή μας, όχι δεν ξέρω πως σκέφτονται σήμερα οι γυναίκες, να δούμε και οι άλλοι φίλοι σου συγγραφείς που σ' επισκέπτονται εδώ μέσα, τι λένε για τις σημερινές σχέσεις; να πάρει Σταυρούλα μου βάζεις δύσκολα.
    Άσε, Καλό μήνα και θα το σκεφτώ!!!!
    Φιλιά και όλη μου την αγάπη
    Υ.Γ. Α, το κείμενο έχει πολύ ωραίες εικόνες. Μμμμ! κλείνεις τα μάτια και βλέπεις το μούχρωμα, την απαρχή της νύχτας. Άσε θα το σκεφτώ!!!! χα χα χα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ΠΑΛΙ ΜΑΣ ΕΧΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΓΩΝΙΑ!!!!!!
    ΑΝΤΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ.........
    ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΑΚΙΑ! ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Leviathan,
    όντως τα κομμάτια ήταν δύο και ήταν πολύ δυνατά!!! Μπράβο σου!!! Πολύ μου άρεσαν!
    Τα φιλιά μου και τις καλησπέρες μου, γείτονα!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. marimar,
    είναι δύσκολο κομμάτι και για μένα να το γράψω. Προσπαθώ να καταλάβω κι εγώ τι συμβαίνει μέσα στην ψυχή αυτής της γυναίκας, αλλά πιο πολύ με δυσκολεύει το κομμάτι, πως ο Ηλίας θα την πείσει ότι μπορεί να έχει κάτι περισσότερο από περιστασιακό σεξ, ότι δεν είναι τραγικό να είναι μαζί, αλλά χωρίς ο ένας να εγκλωβίζει τον άλλον.....
    Είδομεν!!!!! Τα φιλιά μου και την καλησπέρα μου!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Έφη,
    εγώ να δεις αγωνία που έχω, γιατί αυτή η γυναίκα είναι πολύ δύσκολος άνθρωπος......
    Καλησπέρες και φιλιά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να μπεις στην ψυχή ενός άλλου ατόμου. Ιδίως μάλιστα αν ο χαρακτήρας που περιγράφεις σου είναι τελείως ξένος. Είναι όμως μια πρόκληση. Εσύ όμως την αντιμετωπίζεις επάξια και δίνεις στο κείμενό σου ζωντάνια με όμορφες εικόνες.
    Ομολογώ ότι με έχεις βάλει σε μια όμορφη αναμονή!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Χριστόφορε,
    είναι ακριβώς αυτό όπως το λες. Πρέπει να μπω στην ψυχή αυτής της γυναίκας για να μπορέσω να γράψω παρακάτω. Είναι ένα πεδίο που δεν τολμώ να αγγίξω χωρίς να το ψάξω πρώτα καλά. Πρέπει να καταλάβω τα θέλω της για να μπορέσω να κολλήσω τον Ηλία δίπλα της, αλλιώς ο Ηλίας δεν θα καταφέρει να την κερδίσει. Και νομίζω ότι θα χάσουν και οι δύο, αν τα πράγματα δεν πάνε καλά μεταξύ τους......
    Ευχαριστώ πολύ για μια ακόμη φορά για τα καλά σου λόγια και υποκλίνομαι σε ένα συγγραφέα που οι εικόνες στα κείμενά του γίνονται απτές. Νομίζεις ότι βλέπεις τα πρόσωπά τους μπροστά σου. Θέλω να σου πω ότι το βλέμμα της γυναίκας που περιγράφεις στην ιστορία σου, το είδα..... Γυαλίζει τόσο πολύ το μάτι της και είναι τόσο απρόβλεπτη που νομίζεις ότι η χελώνα θα έρθει στο δικό σου κεφάλι.....
    Την καλησπέρα μου και καλό Σαββατοκύριακο!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Πολύ προχωρημένη η Νικολέτα χωρίς τύψεις και ενδοιασμούς προχωρεί τη ζωή της.
    Αλί σε μας που μένουμε με "τα πρέπει" και τα "μη"
    κολλημένοι στο κατεστημένο!
    Να δώ στο τέλος που θα καταλήξει!

    Τα θαλασσινά μου φιλιά για καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ξαναγύρισα για να εξομολογηθώ την αμαρτία μου. Νόμιζα ότι η ιστορία τελείωσε και άφηνες σε μας να σκεφτούμε για τη συνέχεια. Μμμμμμ, τώρα να σε δω εσένα πως θα το προχωρήσεις.
    Πάντως έχω καταλήξει πως δεν θα με ενδιέφερε μια σχέση μόνο για το σεξ. Το συναίσθημα και η πληρότητα που νιώθεις κοντά σε έναν άνθρωπο, το να μπορείς να συν-ομιλείς μαζί του, αυτά μετράνε εξίσου αν όχι πρωτίστως για μένα.
    Τα φιλιά μου και καλά ξεμπερδέματα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Zoyzoy,
    αυτό το κομμάτι είναι πρόκληση! Δεν μου βγαίνει εύκολα. Ελπίζω να τα καταφέρω και να τους βρω ένα κοινό παρονομαστή....
    Το παλεύω πάντως....
    Η Νικολέτα αρέσει και σε μένα πολύ. Είναι μια γυναίκα χωρίς δήθεν, χωρίς ταμπού. Δεν κρύβεται πίσω από τα πρέπει. Ζει την ζωή που θέλει όπως την θέλει. Δύσκολη περίπτωση, έχω να σου πω!
    Την καλησπέρα μου και τα φιλιά μου!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. marimar,
    όοοχι..... δεν τελείωσε.... Που πήγα και μπλέχτηκα, δες!!!!!
    Η αλήθεια είναι ότι οι γυναίκες είμαστε συνήθως πιο συναισθηματικές, αλλά η Νικολέτα είναι πιο πραγματίστρια. Δηλαδή, παίρνει τα πράγματα όπως της δίνονται και ότι δεν της αρέσει το βγάζει από τη ζωή της. Βέβαια, υπάρχει ένα θέμα με το βιολογικό της ρολόι, που λέει ότι θέλει να κάνει ένα παιδί...... χωρίς να την ενδιαφέρει πραγματικά, αν αυτό το παιδί, θα έχει πατέρα ή όχι.... Από την άλλη ο Ηλίας, είναι αρκετά ανεξάρτητος άνθρωπος που δείχνει να θέλει να δεσμευτεί πια, γιατί και το δικό του βιολογικό ρολόι αρχίζει να χτυπά για δέσμευση και οικογένεια......
    Πως θα το εξομολογηθούν ο ένας στον άλλον και τι θέλει ο ένας από τον άλλον πραγματικά..... θα δείξει στην πορεία.....
    Να σου πω πάντως ότι ποτέ δεν είχα θέμα με τις σχέσεις που βασίζονται μόνο στο σεξ. Αρκεί να μην υπάρχουν τρίτα πρόσωπα. Τι εννοώ; Δυο ελεύθεροι άνθρωποι μπορούν να κάνουν σεξ όσο θέλουν, όσο είναι αδέσμευτοι, μόνο για την χαρά της συνεύρεσης. Αν κάποιος από τους δύο είναι δεσμευμένος ή και οι δύο με οποιονδήποτε τρόπο, το θεωρώ ένα από τα χειρότερα ηθικά εγκλήματα. Δεν είναι σωστό να πληγώνονται άνθρωποι, χωρίς να φταίνε.
    Σε ευχαριστώ πολύ για την ευχή!!!
    Την καλησπέρα μου και πολλά πολλά φιλιά!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή