Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012

Υπέρ άνω υποψίας. β’

Ο Ευγένιος σηκώθηκε από το κρεβάτι του. Πήγε στο μπάνιο. Με την τουαλέτα είχε αποκτήσει σχέση εξάρτησης. Ο προστάτης. Αυτός ο αδένας, που λίγο μετά τα πενήντα άρχισε να διογκώνεται και δεν ήθελε να σταματήσει να το κάνει ακόμη και τώρα, που ήταν ογδόντα. Ο γιατρός που τον παρακολουθούσε, του πρότεινε την εγχείρηση σαν λύση, αλλά ο Ευγένιος, δεν άκουγε με τίποτα. 
«Να με ευνουχίσεις θέλεις; Δεν υπάρχει περίπτωση!!!», του ’πε.
«Μα Ευγένιε, γιατρός είσαι κι εσύ. Ξέρεις πολύ καλά ότι τα φάρμακα, δεν βοηθούν όταν είναι σε προχωρημένο στάδιο. Και στο κάτω-κάτω, είσαι σε μια ηλικία που δεν υπάρχει πρόβλημα....».
«Άκου να σου πω, γιατρέ της δεκάρας! Ξέρω πολύ καλά τι θα γίνει μετά την εγχείρηση! Ένας άντρας, που γεννιέται άντρας, οφείλει και να πεθάνει σαν άντρας! Κατάλαβες; Ή συμμορφώνεσαι με αυτό που θέλω ή αλλάζω γιατρό!», τον αποστόμωσε.
«Πολύ καλά! Συνέχισε την αγωγή που σου έδωσα και αν ξανά πάθεις ουρολοίμωξη..... ξέρεις εσύ..... Ο καθετήρας, θα είναι η συνέχεια της κύστης σου!».
Λίγες μέρες μετά το συμβάν με τον γιατρό, νοσηλεύτηκε στην κλινική με ουρολοίμωξη και ο καθετήρας έμεινε κολλημένος στο σώμα του, για πάνω από ένα μήνα. Ούτε αυτό τον έπεισε. Δεν ήθελε με τίποτα να ακούσει για επέμβαση. Στο τέλος, γύρισε στο σπίτι του καταβεβλημένος και με ακράτεια. 
Κοίταξε το πρόσωπό του στον καθρέφτη. Αυτόν που έβλεπε απέναντί του, δεν τον γνώριζε. Ένας ξεμωραμένος γέρος, με ξεπλυμένα μάτια, με κρεμασμένα μάγουλα, με προγούλι γεμάτο ρυτίδες να κρέμεται κάτω από το σαγόνι, με σακούλες γύρω από τα μάτια, πυκνά άσπρα φρύδια, τρίχες στα αυτιά και μαλλιά αραιωμένα, κάτασπρα. Ούτε στους χειρότερους εφιάλτες του δεν φαντάζονταν ότι θα καταντούσε έτσι. Νόμιζε ότι θα ήταν πάντα νέος. Γι’ αυτό δεν ήθελε παιδιά.  Η αλαζονεία του, που ήθελε την περιουσία, μόνο, για τον εαυτό του. Τώρα την καπηλεύονταν αυτή η άχρηστη, η αποκλειστική με τον απατεώνα που ήταν μαζί.
Το αρχείο. Αν δεν έβρισκαν το αρχείο, θα ήταν ευτυχισμένος. Ήρεμος. Θα έκανε ότι ήθελε, όπως παλιά. Ενώ τώρα, δεν μπορούσε. Τώρα ήταν έρμαιο στα χέρια τους. Η παλιο.... Τον παρακολουθούσε. Τον είχε δει στο γραφείο του, να ανοίγει το χρηματοκιβώτιο που ήταν χτισμένο στον τοίχο, πίσω από κάτι ράφια της βιβλιοθήκης. Έστησε με τον γκόμενό της μια κάμερα, σε τέτοια θέση, ώστε να μπορούν να καταγράψουν τον συνδυασμό κι όταν εκείνος νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο, το άνοιξαν. Έλπιζαν να βρουν χρήματα, αλλά αυτό που βρήκαν εκεί μέσα τους βγήκε πιο κερδοφόρο. Άρπαξαν το αρχείο και άρχισαν να τον απειλούν ότι θα το δώσουν στην αστυνομία. Για να αποφύγει το σκάνδαλο, γιατί φυλακή σε αυτή την ηλικία δεν θα έμπαινε, τους έδωσε τα πάντα, με αντάλλαγμα να μένει στο σπίτι και να πηγαίνει αυτή που και που να τον βλέπει. Μετά το θάνατό του, το σπίτι θα πέρναγε και αυτό στα χέρια τους. Ευτυχώς είχε τη σύνταξη. Αυτή δεν μπορούσαν να την πειράξουν. Άλλωστε, δεν τους ένοιαζε. Τι να τα κάνουν δυόμιση χιλιάδες ευρώ το μήνα, όταν πήραν τρία εκατομμύρια ευρώ, τις πολυκατοικίες και το κότερο; Θα μπορούσαν να τον είχαν σκοτώσει, αλλά δεν ήταν δολοφόνοι. Απατεώνες ήταν, που τους έκατσε η καλή.
Αν είχε κάψει τον φάκελο. Το ’χε σκεφτεί πολλές φορές. Η διεστραμμένη φύση του, όμως, δεν τον άφησε να το κάνει. Ήθελε να είναι εκεί, στη διάθεσή του. Ήθελε να κάνει αναδρομές στην περασμένη του ζωή και να θαυμάζει το μεγαλείο της εξυπνάδας του. Ποιος μπορούσε να φανταστεί ότι αυτός, ο επιφανής γιατρός, ο Ευγένιος Δορίτσας, είχε κάνει αυτό το φρικτό έγκλημα, μέρα με τη μέρα, για να αποκτήσει τη θέση και μέρος των χρημάτων, που είχε μέχρι πρότινος; 
Στον φάκελο, μπορούσε κανείς να διαβάσει, όλο το ιστορικό. Τις δόσεις, τα συμπτώματα, την πορεία και το τέλος. Τα καταγράφουν οι γιατροί, τα συμβάντα και ειδικά αυτοί που ασχολούνται με τα πειραματικά φάρμακα. Τα καημένα τα ποντίκια. Όσο άσπλαχνος και να είσαι, όσο και να σιχαίνεσαι αυτά τα ζώα, υπάρχουν στιγμές που σκέφτεσαι ότι είναι ανήθικο να χρησιμοποιείς μια ζωή για πετύχεις το σωστό αποτέλεσμα. Όλα στον βωμό της επιστήμης, ακόμη και η ζωή των ανίσχυρων ζώων. 
Ο Ευγένιος, βγήκε από το μπάνιο. Με αργά βήματα κατευθύνθηκε στο κρεβάτι του και ξάπλωσε. Έκλεισε τα μάτια, αλλά ο ύπνος δεν έρχονταν. Δεν είχε πάρει το ηρεμιστικό, αλλά δεν είχε νόημα. Έξω η καινούρια μέρα ξεκίναγε και μαζί το καθημερινό του μαρτύριο. Αυτή θα έρχονταν σήμερα ή τουλάχιστον έτσι του ’χε πει. Έπρεπε να του αλλάξει τα σεντόνια. Η μυρωδιά ήταν τόσο έντονη, που είχε απλωθεί και στο υπόλοιπο σπίτι. Οι πιτζάμες του είχαν ποτίσει και μαζί και το δέρμα του. Έλπιζε να τον πλύνει, αλλά δεν ήταν σίγουρο ούτε αυτό. Που να φανταστεί ότι τα τελευταία χρόνια της ζωής του, θα πνίγονταν μέσα στο ίδιο του το κάτουρο; Δεν υπήρχε τρόπος να τους ξεφορτωθεί και να πάρει καμιά άλλη γυναίκα να τον προσέχει. Του το ’χαν ξεκόψει. Ήθελαν και το σπίτι και θα περίμεναν μέχρι να το πάρουν και αυτό. Από μια άποψη τους καταλάβαινε. Ή όλα ή τίποτα. Το ίδιο μότο χρησιμοποίησε στην ζωή του κι εκείνος. 
Όλα τα ’χε. Κύρος, σεβασμό, λεφτά, γυναίκες, διασυνδέσεις. Δεν είχε ξανά παντρευτεί. Την να την κάνει τη σύζυγο, όταν είχε τόσες γυναίκες διαθέσιμες; Γιατροί; Γυναίκες γιατρών; Νοσοκόμες; Γυναίκες ασθενών; Γυναίκες πολιτικών; Δεν ήταν το σεξ. Όχι. Όλες τις χρησιμοποίησε για τους απώτερους σκοπούς του. Όλες του ’στρωσαν τον δρόμο να ανέβει ακόμη ψηλότερα. Μάθαινε τα πιο σκοτεινά μυστικά των αντρών τους, βγάζοντάς τους από το δρόμο του, ειδικά αυτούς που προσπαθούσαν να τον εκτοπίσουν είτε από ένστικτο είτε γιατί τον αντιπαθούσαν. 
Θα μπορούσε να γίνει πολιτικός, αλλά θα ξεσκόνιζαν το παρελθόν του και δεν ήθελε κανείς να μάθει ότι ήταν το μούλικο μιας χωριάτισσας. Του έφτανε που κινούσε τα νήματα από κάτω προς όφελος του. Αυτός δεν απείλησε τον τότε πρωθυπουργό, Χατζημιχαήλ, να του εγκρίνει ένα μεγάλο κονδύλι για την κλινική του, για αγορά δήθεν αξονικών και μαγνητικών τομογράφων, αλλιώς θα αποκάλυπτε την μεγάλη απάτη με τους εφοπλιστές και τα χρήματα που βγήκαν στο εξωτερικό; Από που τα έμαθε; Από την γυναίκα του υπουργού οικονομικών φυσικά! Η γυναίκα ήταν πανέξυπνη, αλλά εθισμένη στο σεξ.
Την πολιόρκησε στενά και κάποια στιγμή την έριξε στο κρεβάτι του. Στην συνέχεια βιντεοσκόπησε τις συνευρέσεις τους, φροντίζοντας να μην φαίνεται ο ίδιος στην κάμερα και την απείλησε ότι θα αποκάλυπτε τα πάντα, εκτός κι αν τον βοηθούσε να μάθει τα σχέδια του υπουργού με τον πρωθυπουργό. Η δόλια. Το’ χε χάψει. Το βίντεο, την επόμενη μέρα είχε καταστραφεί, αλλά αυτό ήταν λεπτομέρεια. Εκείνες τις εποχές ήταν πολύ προσεκτικός. Δεν άφηνε ίχνη πουθενά. Ο φάκελος, ο συγκεκριμένος, ήταν άλλη υπόθεση, προσωπική. Θα τον κατέστρεφε κι αυτόν κάποτε, αλλά όλο το ανέβαλε. Τώρα δεν μπορούσε να κάνει τίποτε, παρά να περιμένει να έρθει η ώρα που θα τον γλίτωνε, μια και καλή, από αυτή τη μιζέρια που τον περιέβαλε. Η εξώπορτα άνοιξε κι έκλεισε πάλι. Τακούνια ακούστηκαν στο παρκέ του σαλονιού και μετά στο διάδρομο που οδηγούσε στην κρεβατοκάμαρα. Μια γνώριμη, γυναικεία φωνή ακούστηκε από το τέρμα του διαδρόμου.
«Ζεις ακόμη σκατόγερε ή μας έκανες την χάρη και πέθανες;».
Ο Ευγένιος δεν απάντησε.
«Έχεις χάρη παλιοτσ....α που δεν είμαι νέος να σε στείλω αδιάβαστη στην κόλαση, μαζί με την Αγγέλα.», σκέφτηκε.

18 σχόλια:

  1. Έχει καλή πλοκή και το ευχαριστιέμαι.

    Θα σου πω τι μου αρέσει : μου θυμίζει φιλμ νουάρ. Όλοι μέχρι τώρα είναι με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο λίγο ή πολύ στο περιθώριο, κακοί, εκμεταλλευτές, απατεώνες. Αυτό του δίνει ένα διαφορετικό χρώμα. Για μένα πάντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Gip,
      είπα να βγάλω την σκοτεινή μου πλευρά σε αυτό το διήγημα....
      Η κολλητή μου λέει ότι το πρόβλημα που έχω πρέπει να πάω να το κοιτάξω.... χαχαχαχα!
      Σε ευχαριστώ πολύ για την υποστήριξη!
      Την καλησπέρα μου!!!!

      Διαγραφή
  2. Ενας αριβίστας που ξέπλενε με τις ανομίες το μούλικο μέσα του...

    Αν ήταν βιβλίο δεν θα σταματούσα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιαγιά Αντιγόνη,
      ανεβαίνοντας σκαλιά σε κύρος και λεφτά.... Πολλοί είναι αυτοί που νομίζουν ότι μόνο αυτά αξίζουν στην ζωή..... Έρχεται το πλήρωμα του χρόνου και είτε μετανιώνεις είτε πεθαίνεις και δεν υπάρχει τίποτα καλό για να θυμάται κανείς για σένα..... Αν σε θυμάται.....
      Είναι κάτι σαν αυτό που λέει ο παππούς Χριστόφορος..... Όταν σε αγαπούν περνάς στην αθανασία!
      Αχ βρε Γιαγιά Αντιγόνη! Τα λόγια σου με κάνουν να νιώθω ότι κάθε φορά μου δίνεις την ευχή σου! Σε ευχαριστώ πολύ για το δώρο αυτό!!!!
      Την αγάπη μου!!!!

      Διαγραφή
  3. Καλά στο συγκεκριμένο βγάζεις όλο το Παρθενίστικο ταπεραμέντο σου,ανάλυση της αρρώστιας,λεπτομέρειες,ακρίβεια,υγιεινή!
    Ο ήρωάς μας βρήκε τον μάστορά του τελικά δεν είναι μύθος ότι πάντα βρίσκεις αυτό που σου αξίζει.
    Η ότι έδωσες θα λάβεις!

    Ανυπομονώ για την συνέχεια ελπίζω να βγάλεις λεπτομέρειες της άθλιας ζωής του!

    Φιλιά θαλασσινά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Zoyzoy,
      εγώ πάλι θα το έλεγα Παρθενίστικο σκοταδομαζοχιστικό ταπεραμέντο...... χαχαχαχα!!!! Βάλε και ωροσκόπο Παρθένο με Σελήνη στον Κριό και.... Αφροδίτη...... στον Σκορπιό.......και κάτι που έλεγε η Άση...με ένα Ήλιο μου που τώρα και για τα επόμενα εκατό χρόνια θα είναι στο Σκορπιό..... τι αυτοκαταστροφική και κακιά είμαι...... Θα τον τσακίσω τον παππού........ Δεν θα του αφήσω κοκκαλάκι...... χαχαχαχαχα!!!!!
      Τα φιλιά μου και την αγάπη μου!!!!!!

      Διαγραφή
  4. Απαντήσεις
    1. Χριστόφορε,
      που να πάω; Τώρα γύρισα.... πάλι να φύγω; Η μαμά μου φωνάζει που δεν μαζεύομαι.... χαχαχαχα!!!!
      Καλό απόγευμα!!!!

      Διαγραφή
  5. Ε ΚΑΛΑ! 80 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΕΙ ΑΚΟΜΑ;
    ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΜΟΥ ΤΙ ΝΑ ΠΩ...ΕΓΩ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΤΟΥ ΘΑ ΦΟΥΝΤΑΡΙΖΑ. ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ; ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΡΟΣ ΤΡΟΜΑΡΑ ΤΟΥ.......
    ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ ΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ...ΣΑΔΙΣΤΡΙΑ! ΧΑ ΧΑ ΧΑ!!!!!!!!
    ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΑΚΙΑ!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Έφη,
    είναι γλυκιά η ζωή..... ακόμη και στα ογδόντα..... και ειδικά για κάτι τέτοιους που νομίζουν ότι έχουν πιάσει τον Πάπα από τα αρ..δια..... (Που το θυμήθηκα τώρα αυτό... Η γιαγιά το ’λεγε όταν ήταν έξω φρενών.....) χαχαχαχαχα!!!!
    Και εξάλλου εσύ δεν συγκρίνεσαι. Σε βλέπω ογδόντα χρονών, στην βεράντα σου, απομεσήμερο, να ζωγραφίζεις λουλούδια σε έντονα χρώματα και να χαμογελάς!!!!!
    Φιλιά πολλά πολλά και καληνύχτες!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κατάφερες να φτιάξεις ένα πολύ καλά και στέρεα δομημένο ιατρικο-πολιτικό-οικονομικο-κοινωνικο-ερωτικό-ψυχολογικο- αστυνομικό, θρίλερ που θα το ζήλευε και ο πιο έμπειρος μάστορας.
    Μου άρεσε ιδιαίτερα δε που έδωσες λεπτομέρειες σχετικά με τον προστάτη, τις παθήσεις και τις επιπτώσεις τους.
    Αναμένω την εξέλιξη!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστόφορε,
      τις λεπτομέρειες για τον προστάτη τις είδα στο ίντερνετ, αλλά είχαμε και στην οικογένεια τον πατέρα με το πρόβλημα.....
      Θα σου πω κάτι να γελάσεις. Έδωσε ο πατέρας στην γιαγιά(μητέρα του) το χαρτί του γιατρού με τα φάρμακα για τον προστάτη, μια που θα πήγαινε στο φαρμακείο για τα δικά της να πάρει και τα δικά του..... Πάει η γιαγιά στη φαρμακοποιό και της λέει: «Δώσε μου και αυτά τα φάρμακα μαζί με τα άλλα.»
      «Για ποιον είναι, κυρά Σταυρούλα, αυτά;», τη ρωτάει η γυναίκα, που ήταν και οικογενειακή φίλη και της απαντά η γιαγιά μου περήφανα:
      «Για μένα!». Κάγκελο την άφησε την φαρμακοποιό....
      Κάτι τέτοια έκανε η γιαγιά και δεν θα την ξεχάσουμε ποτέ!!!!!!
      Έχω κάτι στο μυαλό μου για την συνέχεια, αλλά εκείνο είναι πιο δύσκολο σε ανάλυση...... Θα το προσπαθήσω, όμως. Ελπίζω να τα καταφέρω να το κάνω σωστά.
      Την καλησπέρα μου!!!!!

      Διαγραφή
  8. Αφροδίτη στον Σκορπιό και πιθανόν να λες για προοδευμένος Ηλιο!
    Αλλαξέ του τα φώτα του γερομπισμπίκη του χρειάζεται!!

    Καλό 3ήμερο με φιλιά θαλασσινά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Zoyzoy,
      αυτόν τον αλήτη.... τον προοδευμένο..... αν τον είχα στα χέρια μου τώρα.....
      Ξέρεις τι ψυχολογικά προβλήματα μου δημιουργεί;;;;;;; Πιο ψυχάκιας δεν μπορούσα να καταλήξω..... χαχαχαχα!!!!!
      Καλά να περάσεις κι εσύ!!!! Φιλιά πολλά πολλά!!!!

      Διαγραφή
  9. Θα ήθελα να σε παρακαλέσω να βάζεις δυο-δυο τα κεφάλαια γιατί με αφήνεις με την αγωνία για το παρακάτω και δεν είναι σωστό. Είμαι και μεγάλη γυναίκα...

    ΥΓ. Περιττό να σου πω το πόσο μου αρέσει και το πόσο μου κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αθηνά,
      θα προσπαθήσω να γράφω πιο πολύ και πιο συχνά, αλλά δυστυχώς δεν είναι πάντα εφικτό. Τα κείμενα τα γράφω στο μαγαζί που είναι ίντερνετ καφέ, οπότε καταλαβαίνεις ότι κάθε τρεις και λίγο με διακόπτουν. Άλλες φορές έρχοται φίλοι για παρέα...... Αν δεις κάτω από πόση πίεση γράφω θα πάθεις πλάκα. Πολλές φορές μένω στο μαγαζί, αφού φύγουν όλοι, μέχρι τις τρεις, για να τελειώσω ένα κείμενο. Βάλε και τα τριάντα χιλιόμετρα που κάνω μέσα στη νύχτα να γυρίσω σπίτι......
      Να ξέρεις όμως ότι πάντα προσπαθώ να είμαι συνεπής. Το εκτιμώ πάρα πολύ που με στηρίζεις και που σου αρέσουν τα κείμενά μου!!! Αυτή είναι η μεγάλη μου ανταμοιβή! Να είσαι καλά!!!! Καλό Σαββατοκύριακο!!!!

      Διαγραφή
  10. Καλά τι μπορεί να μάθει κανείς απο τη μια ανάρτηση μέχρι την άλλη ανάρτηση. Πτυχίο ουρολογίας, απονέμεται στην άριστη φοιτήτριά μας κλπ κλπ....... Πολύ καλογραμμένη η ιστορία σου, αν και υπο πίεση όπως γράφεις σε σχόλιο.
    Καλά το έχω πεί, αν κάποιοι απο εσάς, αντί να αναλώνεστε με την καθημερινότητα, είχατε την άνεση μόνο να γράφετε, θα ήσασταν διάσημοι!!!!
    Περιμένω την συνέχεια. Όλα εδώ πληρώνονται τελικά.
    Πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Marimar,
      είναι μεγάλη τιμή το πτυχίο ουρολογίας που μου απονέμεις .... Νίωθω πολύ συγκινημένη..... σνιφ σνιφ! χαχαχαχα!!!!!
      Χωρίς πλάκα τώρα, πράγματι νίωθω πολύ μεγάλη εκτίμηση για τα σχόλια που μου αφήνεις κάθε φορά!
      Η καθημερινότητά μου είναι ακριβώς όπως την περιγράφω, στο σχόλιο της Αθηνάς. Τι να πω; Δεν ξέρω... Λες αν μου δοθεί ο χρόνος να χάσω την έμπνεση; Ίσως η πίεση να δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες για γράψιμο. Από την άλλη βέβαια δεν είχα ποτέ την ευκαιρία για να ξέρω. Έχει κάτι καλύβες πάνω στο βουνό. Να πάω να κλειστώ σε καμιά για κανένα εξάμηνο; Θα με φάνε τα φίδια όμως..... Ξύπνησαν τα άτιμα και άρχισαν να ψάχνουν για φαί..... χαχαχαχα!!!!
      Την καλησπέρα μου και την αγάπη μου!!!!!!

      Διαγραφή