Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

Εξομολόγηση.....

Δεν ήταν ποτέ κρυψίνους. Ποτέ. Όλη η ζωή της, φάτσα φόρα στους ανθρώπους που αγαπούσε και την αγαπούσαν. Δυο τρία πράγματα, όμως, τα κράταγε τόσο βαθιά μέσα στην ψυχή της και το κεφάλι της, που ούτε στον ίδιο της τον εαυτό δεν τα εξομολογούνταν. Όχι! Όχι, αμαρτίες! Είχε κι από αυτές, αλλά με τις αμαρτίες της είχε συμφιλιωθεί και πληρώσει το τίμημα. Είχε εξιλεωθεί. Αυτά που κράταγε, ήταν αυτά, που την είχαν πληγώσει βαθιά και δεν ήθελε να τα θυμάται, γιατί στην ουσία, δεν τα ξεπέρασε. Ούτε μετά από τόσα πολλά χρόνια. 
Καμιά φορά κάθονταν στο κρεβάτι της με τα μάτια ανοιχτά, κοιτώντας το κενό και το κεφάλι της γέμιζε από ανεπιθύμητες εικόνες, που έρχονταν απρόσκλητες. Από το πίσω μέρος του κρανίου της ταξίδευαν στο μπροστινό κι έβλεπε το νοσοκομείο, τον ορό να κρέμεται από το σταντ, τους γιατρούς να λένε ότι δεν υπάρχει ελπίδα. Τότε γέμιζε η καρδιά της ξανά με την ίδια αγωνία και απελπισία που είχε εκείνες τις καταραμένες μέρες. Σε μια προσπάθεια να τις αποτινάξει από μέσα της, έκλεινε τα μάτια της και αντί να χαθούν, έπαιρναν υπόσταση. 
Άλλες πάλι φορές, τον έβλεπε στον ύπνο της. Απόμακρο, αμίλητο, με ζωγραφισμένη, στο πρόσωπό του την προσμονή. Χωρίς να της μιλά, τον ένιωθε να την παρακαλά να πάει κοντά του, γιατί του έλειπε. Γιατί ένιωθε μόνος του. Κι εκείνη να θέλει τόσο πολύ να το κάνει, αλλά να προσπαθεί ταυτόχρονα να διευθετήσει και τις εκκρεμότητες που είχε πίσω της. Πάντα την περίμενε υπομονετικά, πάντα πριν τα καταφέρει, ξύπναγε. 
Κομμάτι της ζωής της, που τελείωσε. Δεν το άφησε να επηρεάσει, σε καμιά περίπτωση, την μετέπειτα πορεία της. Συνέχισε με το κεφάλι ψηλά, αφήνοντας πίσω το παρελθόν και ατενίζοντας με αισιοδοξία το μέλλον. Έδωσε στον εαυτό της, τις ευκαιρίες που πίστευε ότι άξιζε, για να είναι ευτυχισμένη, αφήνοντάς το στη θέση του, εκεί που ανήκε. Κάτι στιγμές σαν κι αυτές, όμως, αναρωτιόταν αν πραγματικά, ίσχυε κάτι τέτοιο.
Όσο κι αν ήθελε να το αρνηθεί, ήξερε ποια ήταν η αλήθεια. Δεν τον είχε θρηνήσει, ούτε συγχωρήσει. Τα δάκρυα που είχε χύσει ήταν λίγα. Δεν έφτασαν βαθιά μες την καρδιά της. Του κράταγε κακία, γιατί της είχε υποσχεθεί ότι θα έκαναν μαζί ένα ταξίδι κι εκείνος έφυγε για το μεγάλο ταξίδι, μόνος του, χωρίς, ούτε καν, να την αποχαιρετίσει. Χωρίς να της πει ότι την αγαπά. Τώρα στοίχειωνε τα όνειρά της παρακαλώντας την να πάει μαζί του, να γεμίσει την μοναξιά του κι εκείνη ξύπναγε με τύψεις που δεν μπορούσε να τον ακολουθήσει και να τον λυτρώσει.  
Δεν είχε αυταπάτες. Ήξερε ότι μέχρι να έρθει και η δική της η ώρα, πάντα θα της έλειπε. Ήξερε ακόμη ότι μέχρι να γίνονταν αυτό,  θα υπήρχαν πράγματα που θα της τον θύμιζαν. Ένα πρωινό, μια βροχή, ένα τραγούδι........
Τέλος

18 σχόλια:

  1. Πολύ τρυφερό και ανθρώπινο !

    Μου άρεσε !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Gip,
    σε ευχαριστώ πολύ!!!! Να είσαι καλά!!!! Καλό απόγευμα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αν και λίγο εντούτοις κλείνει μέσα του αρκετά συναισθήματα που μας τρομάζουν σαν όντα:))

    Τα θαλασσινά μου για καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Zoyzoy,
      γι’ αυτό ούτε στον εαυτό μας δεν τα λέμε.....
      Να είσαι καλά, φιλενάδα!!!! Την αγάπη μου και τα φιλιά μου από την Δράμα!!!!

      Διαγραφή
  4. πολυ ανθρωπινο και γλυκο, τις ξερω αυτες τις ωρες , ολοι τι ξερουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άσωτε γιε,
      ναι, νομίζω ότι όλοι μας έχουμε περάσει ή θα περάσουμε παρόμοιες στιγμές.
      Την καλημέρα μου!!!!

      Διαγραφή
  5. ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ...ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ....
    ΦΙΛΕΝΑΔΑ ΤΩΡΑ ΕΙΔΑ ΟΤΙ ΚΑΛΕΙΣ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΝΑ ΠΑΙΞΩ ΣΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΟΥ....ΑΝΤΕ ΝΑ ΔΩ ΠΟΤΕ...ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, ΦΙΛΑΚΙΑ!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έφη, μην αγχώνεσαι ... κι εγώ κανά μήνα έκανα να παίξω.....
      Όποτε έχεις τη διάθεση!!!!
      Φιλιά πολλά πολλά!!!! Την αγάπη μου!!!!

      Διαγραφή
  6. Αληθινό, ξυπνάει αναμνήσεις γεμάτες θλίψη.Ώρες πόνου, μοναξιάς και αβεβαιότητας για το αύριο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Λύκαινα,
    είναι από εκείνες τις στιγμές που δεν θες να περνάς.... αλλά έρχονται από το πουθενά!
    Καλό Σαββατοκύριακο!!!! Φιλιά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Γνήσια ανθρώπινο, τρυφερό, συγκινητικό και αληθινό! Πόσες τέτοιες ιστορίες δεν λαμβάνουν χώρα κάθε στιγμή δίπλα μας, γύρω μας!
    Το έδωσες με μια αφοπλιστική γλυκύτητα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστόφορε,
      είναι αληθινό, γιατί είναι δικό μου κομμάτι....
      που ήθελα να το μοιραστώ με μαζί σας!
      Καλή εβδομάδα!!!!

      Διαγραφή
  9. Γεμάτο συναισθήματα!! Υπέροχο γειτόνισσα!!! Να σαι καλα!! Πολλα φιλια και καλο σου βράδυ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Leviathan,
      να ’σαι καλά γείτονα!!!! Σε ευχαριστώ πολύ!!! Καλό απόγευμα και σε σένα!!!!

      Διαγραφή
  10. Αν κ άργησα λιγάκι... Χρόνια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Erevos,
      δεν πειράζει! Αρκεί να είσαι καλά!!!! Χρόνια πολλά!!! Και καλό απόγευμα!!!

      Διαγραφή
  11. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΦΙΛΗ ΜΟΥ<3
    ΠΗΡΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΑΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΑ ΜΟΙΡΑΣΩ. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΑΔΙΚΙΑ ΕΠΕΙΔΗ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΕΙΣΑΣΤΕ ΑΞΙΟΛΟΓΑ ΑΤΟΜΑ ΕΒΑΛΑ ΚΛΗΡΟΥΣ. ΠΕΡΑΣΕ ΛΟΙΠΟΝ ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΑ ΣΟΥ :) ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΝΟΜΗ .ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΤΟ ΠΑΙΡΝΕΙΣ.
    ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Skroutzako μου,
      σε ευχαριστώ πολύ για την τιμή που μου κάνεις!!! Θα βάλω κι εγώ λοιπόν τα καλά μου και θα έρθω στην απονομή! Φιλιά πολλά πολλά γλυκιέ μου!!!!!

      Διαγραφή