Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

Ψάχνοντας στο σκοτάδι.ι’

Η Ευρυδίκη δεν είχε κλείσει μάτι όλη τη νύχτα. Φεύγοντας ο Βασίλης της είχε υποσχεθεί ότι θα γύριζε νωρίς, αλλά ο ήλιος κόντευε να ανατείλει κι εκείνος ήταν ακόμη άφαντος. Δεν είχε και το κινητό μαζί του. Το ’χε αφήσει πάνω στο γραφείο του..... ενώ υποτίθεται ότι του ’χε πέσει στον επάνω όροφο και χτύπησε και το κεφάλι σηκώνοντάς το.... Της είχε πει ψέματα.... αλλά δεν μπορούσε να σκεφτεί κανέναν λόγο που να άξιζε τον κόπο..... Ξαφνικά, ο ήχος από το σταθερό τηλέφωνο έσπασε τη σιωπή που βασίλευε στο σπίτι.....Το κουδούνισμα  τρύπησε τα αφτιά της κι έφτασε στο κέντρο του εγκεφάλου της,  κάνοντάς την να τιναχτεί ως το ταβάνι. Η καρδιά της άρχισε να χτυπά γρήγορα και δυνατά. Έτρεξε  στο γραφείο και το σήκωσε λαχανιασμένη.
«Βασίλη;», είπε χωρίς ανάσα.
«Ευρυδίκη;», η φωνή ήταν οικεία...... αλλά όχι αντρική......
«Ποιος είναι;», ρώτησε σαστισμένη.
«Η Γιωργία είμαι..... Είσαι καλά;».
«Έλα βρε Γιωργία..... Όχι... δηλαδή, ναι...... δηλαδή....Ο Βασίλης..... δεν γύρισε στο σπίτι απόψε και ανησυχώ.....».
«Ευρυδίκη, γι’ αυτό σε πήρα..... Δεν ήθελα να σε πάρω τόσο πρωί, αλλά.... ούτε ο Τάκης ήρθε απόψε στο σπίτι....».
«Ωωω Χριστέ μου! Λες να έχουν πάθει κάτι; Τι να κάνουμε; Να πάρουμε την αστυνομία.... την πυροσβεστική...... Έχω πολύ κακό προαίσθημα.....Θεέ μου..... Τι θα κάνω;;;;;».
«Ευρυδίκη.... Ηρέμησε! Με τον πανικό γίνονται τα πράγματα χειρότερα...  Δεν βοηθάει σε τίποτα..... Κοίτα.... σε πέντε λεπτά θα είμαι εκεί...... Εντάξει;..... ».
Σιωπή στην άλλη πλευρά.
«Είπα..... Εντάξει;;;;;;», επανέλαβε η Γιωργία.
«Νναι, έχεις δίκιο....... Θα περιμένω να έρθεις......», είπε κι έκλεισε το τηλέφωνο. 
........
«Μη βγεις ακόμη από το νεκροταφείο......», μια φωνή ήχησε σαν καμπάνα μέσα στο κεφάλι του Βασίλη.
Ο Βασίλης πετάχτηκε όρθιος από τον τάφο που κάθονταν.
«Χριστέ μου!», φώναξε.
«Ακούω φωνές μες το κεφάλι μου..... τώρα...... Δεν πάμε καλά!», συνέχισε.
«Μη βγεις για κανένα λόγο πριν ανέβει ο ήλιος ψηλά......», του ξανά ’πε η φωνή.
Ο Βασίλης έκανε μερικά βήματα προς τα πίσω. Δεν πίστευε σε αυτό που του συνέβαινε. Βέβαια, τα τελευταία γεγονότα ήταν ήδη πολύ περίεργα, αλλά το να ακούει και φωνές μέσα στο κεφάλι του, ήταν το αποκορύφωμα. Θα του ’στριβε, τελικά. Είχαν μαζευτεί τόσα πολλά.
«Σταμάτα να αναρωτιέσαι και άκουσέ με προσεκτικά. Δεν έχεις πολύ χρόνο......».
«Πποιος είσαι;;;;;; Τι θέλετε επιτέλους από μένα;;;;», έσκυψε το κεφάλι του και ήταν έτοιμος να καταρρεύσει, όταν άκουσε πάλι τη φωνή να του λέει.
«Βασίλη. Θα μπορούσες να πεις ότι είμαι .... ο Κώστας..... Αλλά αυτό, δεν έχει καμιά σημασία..... Σημασία έχει να σταματήσεις αυτόν που άνοιξε την πύλη ..... και να φέρεις τον Τάκη πίσω...... Προσπαθούμε να τον προφυλάξουμε, αλλά δεν ξέρουμε πόσο μπορεί να αντέξει ακόμη..... στην κατάσταση που είναι.....».
«Ο Τάκης! Που είναι; Πως..,;;;;; Ωωω, Θεέ μου, βοήθησέ με!», τα  ’χε χαμένα και με το δίκιο του.
«Βασίλη!», είπε η φωνή αυστηρά και συνέχισε.
«Ο Τάκης πέρασε στην άλλη πλευρά, άθελά του, αλλά πρέπει να βγει από εκεί το συντομότερο. Μόνο εσύ μπορείς να τον πάρεις, με τον μετατροπέα που έχεις μαζί σου......».
«Ποιον; Τι....;;;;», ξαφνικά θυμήθηκε. Έβαλε το χέρι του μέσα στην τσέπη του παντελονιού του και τράβηξε έξω το αντικείμενο που είχε κλέψει από τον Ευδόκιμο. 
Ήταν μια μικρή παραλληλόγραμμη συσκευή με οθόνη. Επάνω είχε τρία μικρά  κουμπιά και ένα φωτάκι. Από την πτώση, η οθόνη του είχε ραγίσει, αλλά κατά τα άλλα δεν φαίνονταν να ’χε πάθει μεγαλύτερη ζημιά. Το περιεργάστηκε για λίγο και ήταν έτοιμος να πατήσει ένα από τα κουμπάκια, όταν η φωνή τον σταμάτησε.
«Μην πατάς τίποτα, τώρα. Όταν μπεις εκεί που είναι ο Τάκης να το έχεις μαζί σου. Τότε μόνο θα πατήσεις το πρώτο κουμπί και μόλις το λαμπάκι γίνει κίτρινο από κόκκινο, θα πατήσεις το μεσαίο......Θα τον κρατήσεις και θα τον τραβήξεις μαζί σου..... Μόλις περάσεις ξανά στη σωστή πλευρά θα πατήσεις το τελευταίο κουμπί και .... καλά θα κάνεις να το καταστρέψεις μια και καλή.......».
«Μα τι είναι αυτό το πράγμα, επιτέλους;», ρώτησε ο Βασίλης κοιτώντας επίμονα το πράγμα που κράταγε.
«Η έκτη διάσταση, Βασίλη, είναι η επόμενη κατάσταση που περνά ο άνθρωπος μετά το θάνατο. Όταν ένας άνθρωπος γεννιέται, από κάποιον άλλο, άγνωστο κόσμο, μπαίνει στον κόσμο της ύλης. Ο εγκέφαλος είναι διαμορφωμένος έτσι ώστε να μπορεί να αντιληφθεί μόνο αυτό που βλέπει και αισθάνεται....... Πεθαίνοντας, περνά από μια κατάσταση σε μια άλλη....... που η ύλη, δεν έχει ...... πως να το πω; λόγο να υπάρχει. Αν θες μπορείς να πεις ότι ...... η ψυχή είναι αυτή που περνά στην έκτη διάσταση. Εκεί...... πια ...... παίρνει όλη τη γνώση ..... Θυμάται πριν από τη γέννηση, μετά, δηλαδή, τη διάρκεια ζωής μέσα στην ύλη..... και τέλος....... το Πάντα....... Για να το καταλάβεις καλύτερα θα σου πω ότι φτάνει πια κοντά στον Θεό.... αν και δεν είναι ακριβώς έτσι...... Όσο για τον μετατροπέα..... είναι μια συσκευή, φτιαγμένη από τον ίδιο τον Ευδόκιμο που κατάφερε να διακτινίσει την  ύλη, αλλάζοντας  τη μοριακή της δομή..... για να περνά από τη μια διάσταση στην άλλη......».
«..... Κι εγώ τι μπορώ να κάνω;;;; Πως θα τα καταφέρω......όλα αυτά;;;;».
«Θα τα καταφέρεις! Δεν είσαι μόνος σου. Κανένας δεν θέλει να χαλάσει η ισορροπία του σύμπαντος αυτού, αλλά και κανενός άλλου...... Η πύλη στην έκτη διάσταση δεν θα μείνει για πολύ ανοιχτή. Θα κλείσει. Ο Ευδόκιμος δεν το γνωρίζει αυτό. Σε λίγο θα φύγει και θα πάει στο αυτοκίνητό του για να πάρει το όπλο του. Τότε θα βγεις από ’δω και θα τρέξεις στο ξέφωτο. Μη φοβηθείς να περάσεις την πύλη. Είναι εκεί και σε περιμένουν....... θα σε βοηθήσουν...... Θα σε οδηγήσουν στον Τάκη........ Θα γυρίσετε πίσω...... μαζί......», η φωνή άρχισε να σβήνει.
«Όχι..... δεν μπορείς να με αφήσεις τώρα..... πες μου......», φώναξε ο Βασίλης.
«Αυτός.... έφυγε...... Φύγε κι εσύ........», τώρα ήταν ψίθυρος.
«Γύρνα πίσω!!!!!! Μην με αφήνεις μόνο μου!».
«Πρέπει..... να φύγω..... ο χρόνος ....  μου.... τέλειωσε..... Όλα θα πάνε..... καλά...... Μη φοβηθείς.....», και χάθηκε.
Ο ήλιος είχε ανέβει αρκετά στο ουράνιο στερέωμα. Ο Βασίλης περπάτησε ως την πόρτα του νεκροταφείου και πριν ακόμη σκεφτεί καλά καλά τι έκανε το έβαλε στα πόδια, με προορισμό το ξέφωτο.

17 σχόλια:

  1. ΚΑΛΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ Η ΝΟΥΒΕΛΑ ΟΠΩΣ ΘΕΣ ΠΕΣΤΟ. ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ Η ΑΡΧΗ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ. Η ΠΕΡΣΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΦΕΣ ΤΗ ΕΓΙΝΕ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ; ΑΓΓΕΛΟΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Άγγελε,
    αυτό εδώ είναι το δέκατο κομμάτι από την ιστορία που γράφω..... Φυσικά δεν φταις εσύ που δεν το ήξερες. Φταίω εγώ που άργησα πολύ να ανεβάσω τη συνέχεια. Όσο για αυτά που έγραφα πέρυσι.... τέλειωσαν όλα στο χρόνο τους.
    Χαίρομαι όμως που σου άρεσε! Την καλησπέρα μου!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μπα Μπα Μπα....
    Καλώς την !!

    Ελπίζω να μη μας ειχες ξεγράψει τόσο καιρό. Και εύχομαι να είσαι καλά.

    Απολαυστική όπως πάντα, το θυμόμουν πάνω κάτω.
    Καλή συνέχεια ! Χαίρομαι που ξαναγράφεις !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Gip,
      καλώς σας βρίσκω, ξανά!!! χαχαχα!
      Η αλήθεια είναι ότι εξαφανίστηκα λίγο, αλλά όχι δεν σας ξεχνώ!!!! Οφείλω να ομολογήσω ότι έκλεψα λίγη από τη χαρά σας στην παρουσίαση του βιβλίου του αγαπητού μας Χριστόφορου, μέσα από τις φωτογραφίες του στο facebook. Χάρηκα πράγματι πάρα πολύ και μου δόθηκε η ευκαιρία να σας δω και πως είστε δίπλα δίπλα!!!!! Κάνετε πολύ φοβερό δίδυμο, μπορώ να πω!!!!!!
      Χαίρομαι επίσης που σου άρεσε η συνέχεια.
      Τον τελευταίο καιρό, προσπαθώ να σκαρφιστώ τρόπους για να μπορέσω κι εγώ να επιβιώσω μέσα στον κυκαιώνα που ζούμε και νομίζω ότι τα ψιλοκαταφέρνω...... Γι’ αυτό και χάνομαι, αλλά το να γράφω είναι το παν για μένα. Δεν θα σταματήσω να το κάνω. Έστειλα ένα κείμενο σε ένα διαγωνισμό, ο οποίος είναι μη κερδοσκοπικός ο σκοπός του...... και περιμένω τα αποτελέσματα.....
      Να είσαι καλά!!!!!! Την καλησπέρα μου και την αγάπη μου!!!!!

      Διαγραφή
  4. Φιλενάδα γειά σου,
    λόγω πολλών που μου έπεσαν στο κεφάλι τώρα τελευταία, θα διαβάσω όλα που έχασα..........θα ξανάρθω.........
    Να είσαι καλά!!!!!!!!
    Πολλά φιλάκια!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έφη μου,
      μην αγχώνεσαι γλυκιά μου!!!! Μια από τα ίδια και εγώ! Δεν έχασες και τίποτα!
      Κι εσύ να είσαι καλά! Την αγάπη μου και την καλησπέρα μου!!!!!! Φιλιά πολλά πολλά!!!!!

      Διαγραφή
  5. Λοιπόν Σταυρούλα μου πόσο χαίρομαι που επανήλθες στην .....ενεργό δράση! Πολύ καλή η συνέχεια. Πρέπει όμως να ομολογήσω πως μετά από τόσο καιρό είχα σχεδόν αποστασιοποιηθεί από τα προηγούμενα και χρειάστηκα λόγο χρόνο να ξανασυνδεθώ.
    Πάντως οφείλω να σου πω ότι είσαι εξαιρετική στην αφήγηση και μάλιστα ότι και να είναι το αντικείμενο σου. Μόνο σε παρακαλώ μην κάνεις σαν εμένα που έκανα πάνω από μήνα να συνεχίσω κάτι από τα παλιά που έγραφα. Βέβαια ήταν καλοκαίρι θα μου πεις. Ορθόν!
    Πάντως πολύ χάρηκα που σε ξαναδιαβάζω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστόφορε,
      εγώ να δεις που έπρεπε να διαβάσω όλο το κείμενο από την αρχή..... χαχαχαχα!!!!!
      Να σου πω την αλήθεια, ήθελα τόσο πολύ να μπορούσα να βρεθώ στην παρουσίαση του βιβλίου σου, αλλά αποζημιώθηκα βλέποντας τις φωτογραφίες που ανέρτησες στο facebook. Έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να δω αυτοπροσώπως και τον Gip.
      Βέβαια, η μεγαλύτερη έκπληξη ήρθε μετά την συνειδητοποίση ... ότι εκτός από εκείνο το γλυκό κοριτσάκι που φτιάχνει τις όμορφες τούρτες..... έχεις κι άλλο ένα...... που το γνωρίζει και το αγαπά όλη Ελλάδα..... Από τη λεζάντα στη φωτογραφία κατάλαβα.... Μετά είδα τις ομοιότητες!!!!!! Φυσικά και ο γαμπρός σου είναι επίσης πολύ αγαπητός, δεν το συζητώ!!!!
      Ύστερα αναρωτιέσαι για τον εγγονό;;;;; Από την οικογένεια πήρε το παιδί!!!!!! Και πρώτα πρώτα από τον παππού!!!!! χαχαχαχα!!!!!
      Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια! Σε ευχαριστώ που με παροτρύνεις να συνεχίσω να γράφω! Σε ευχαριστώ που με στηρίζεις!!!!!
      Να είσαι πάντα καλά κι εσύ και η οικογένειά σου!!!! Την αγάπη μου σε όλους!!!!!!! Καλό Σαββατοκύριακο!!!!!!!!!

      Διαγραφή
  6. Σαν τα χιόνια!!
    Ας είναι που θυμήθηκες να δώσεις συνέχεια σ'εκείνον τον Έρημο Βασίλη που'χε ξεμείνει στην διάστασή σου :))

    Πολύ καλή η συνέχεια που την κρίβεις τόση φαντασία??

    Κανένα νέο απ'τον διαγωνισμό είχες??


    Φιλιά θαλασσινά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Zoyzoy,
      δεν ήταν εύκολο να θυμηθώ ..... έπρεπε να κάνω αναδρομή..... σε όλο το κείμενο...... για να μπορέσω να γράψω τη συνέχεια.... χαχαχαχαχα!!!!!
      Τώρα μένει ακόμη ένα κομμάτι για να το τελειώσω, επιτέλους!
      Σε ευχαριστώ, φιλενάδα!!!!! Να είσαι καλά!!!!!
      Από τον διαγωνισμό, ακόμη αναμένω, γιατί τα κείμενα φέτος ήταν πάρα πολλά..... 1469..... Λες να έχω καμιά πιθανότητα;;;;;; χαχαχαχα!!!!!
      Καλό Σαββατοκύριακο γλυκιά μου!!!!! Φιλιά πολλά πολλά!!!!!!!!

      Διαγραφή
  7. Υπέροχη η συνέχεια γειτόνισσα :) να σαι καλα!!!! Και εγω πήγα λίγο πίσω να θυμηθώ μερικά πράγματα :)) Πολλα φιλια και καλο Σαββατοκύριακο :))))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Leviathan,
    σε ευχαριστώ πολύ, γείτονα!!!!! Άσε άσε την πάτησα και διάβασα καμιά δεκαριά σελίδες από το εκτυπωμένο...... χαχαχαχα!!!!
    Καλό Σαββατοκύριακο και σε σένα!!!!! Φιλιά πολλά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Περνω οπως παντα να ευχηθω μια ομορφη εβδομαδα με τα λιγοτερα προβληματα,Aργω μερικες φορες να ερθω απο εδω αλλα δεν ξεχνω.Nα εισαι παντα καλα και να βρισκω ανοιχτο το μπλοκοσπιτο σου!!!Πολυ ομορφο!!!Διαβασα και απο τα προηγουμενα για να καταλαβω τη συνεχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Skoutzako μου,
    γλυκιέ μου σε ευχαριστώ πολύ πολύ!!!! Να είσαι καλά και καλή εβδομάδα και σε σένα!!!!! Φιλιά πολλά πολλά!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καλή εβδομάδα γειτόνισσα!!!! :) φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Leviathan,
    καλή εβδομάδα και σε σένα γείτονα!!!! Φιλιά πολλά!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ουπς! Καλά ευτυχώς που το είδα! Βλέπεις κι εγώ είμαι λίγο πιεσμένη αυτό τον καιρό, αλλά ευτυχώς που το είδα. Κάλλιο αργά παρά ποτέ! και φυσικά περιμένω εναγωνίως και τη συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή