Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2014

'Απατοι πάμε;;;;

Παίζουν με τη νοημοσύνη μου. Παίζουν με τα νεύρα μου. Παίζουν με τα συναισθήματά μου......
Εντάξει..... Δημοκρατία έχουμε και ο καθένας μπορεί να λέει και να κάνει ότι νομίζει ότι είναι σωστό για τον εαυτό του..... Αλήθεια, αυτή είναι η έννοια της Δημοκρατίας; Γιατί εγώ αλλιώς την είχα μέσα στο ξερό μου το κεφάλι. Και λέω ξερό, διότι, δεν μπορώ να απορροφήσω την έννοια που κάποιοι προσπαθούν να μου επιβάλλουν.....
Καμιά φορά νομίζω ότι είμαι γραφική.......
Δημοκρατία. Τι να σημαίνει άραγε; Για μένα προσωπικά πάρα πολλά πράγματα, με βασική αρχή την Ελευθερία. Αααα, τώρα πάμε σε άλλα μονοπάτια και πιο βαθιά νοήματα.... Δημοκρατία και Ελευθερία. Τι ωραία ακούγονται!!!! 
Ξέρω, ξέρω..... Φυσικά και ζούμε σε ένα κόσμο "Δημοκρατικό" και "Ελεύθερο"......  Ναι το ξέρω και το ανέκδοτο με τον Τοτό, αλλά δεν θέλω να το πω τώρα. Τώρα θα μιλήσω για αυτά τα δύο αγαθά, που στην πραγματικότητα δεν υπήρξαν ποτέ σε αυτόν εδώ τον πλανήτη. Θα μου πει κάποιος ότι οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι.... Συμφωνώ, έως το σημείο με τους δούλους. Ε; 
Είναι τελικά δύσκολο να ζουν οι άνθρωποι με αρμονία. 
Είναι δύσκολο να μη θέλω το χωράφι του γείτονα και να αρκούμαι σε αυτά που μπορώ να αποκομίσω. Είναι δύσκολο να έχω σωστή παιδεία και να μην συνωστίζομαι στα λιμάνια της Μικράς Ασίας και του Πόντου. Είναι δύσκολο να έχω μια αξιοπρεπή εργασία για να βγάζω τα προς το ζην. Είναι δύσκολο να εκλέγω έντιμους ανθρώπους να με "κυβερνούν". Είναι δύσκολο να έχω πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά. Είναι δύσκολο να εργάζομαι λογικές ώρες. Είναι δύσκολο να πληρώνομαι με την αξία της εργασίας μου. Είναι δύσκολο να θρέψω να παιδιά μου. Είναι δύσκολο να πω τη γνώμη μου την ώρα που αδικούμαι. Είναι δύσκολο να ξεφύγω από τον κλοιό που έφτιαξε η ίδια η πολιτεία για να με κατά κλέβει....... Δεν είμαι μόνο εγώ σε αυτή την κατάσταση. Είναι όλοι οι άνθρωποι επάνω στον πλανήτη. 
Μια ματιά να ρίξω, παντού πολέμους και αδικίες θα δω. Παιδιά να σκοτώνονται από βομβαρδισμούς, γυναίκες να χάνουν την αξιοπρέπειά τους, γέρους να στοιβάζονται σε γηροκομεία, νέους να φεύγουν και να πνίγονται στις θάλασσες σαν λαθρομετανάστες για ένα καλύτερο, τι;;; Αύριο;;;;;
Κάποτε δώσαμε τα φώτα σε όλους τους ανθρώπους, αλλά για εμάς ξεχάσαμε να κρατήσουμε αναμμένη έστω μια μικρή σπίθα.  Τώρα πρέπει να ματώσουν τα χέρια μας στρίβοντας το ξερόκλαδο για να ανάψουμε νέα φωτιά. Να φουντώσει νέα Ελπίδα στις καρδιές μας. Να αρπάξουμε τη σκυτάλη και να βγούμε πάλι πρώτοι στον αγώνα ενάντια στην κατάντια μας! Ένα πράγμα συνειδητοποίησα....... δεν πιάσαμε ακόμα καλά πάτο........ ή το πηγάδι είναι άπατο και εμείς μόνο θα πέφτουμε;;;;;;;

5 σχόλια:

  1. Όπως το είπες Σταυρούλα.Ώρα να ανάψουμε νέες φωτιές.Έτσι είναι.Η παρακμή διαδέχεται την ακμή,και ξανά πάλι.Για να εκτιμήσεις κάτι πρέπει να το χάσεις.Μην λυπάσαι.Να χαίρεσαι που ζεις σε αυτή την εποχή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ιωάννη, να 'σαι καλά!!!! Χαίρομαι που είσαι αισιόδοξος!!!! Έτσι πρέπει σε τέτοιους χαλεπούς καιρούς. Όταν βλέπουν ανθρώπους με όραμα και ελπίδα σκιάζονται!!!!!! Την καλησπέρα μου!!!!!!

      Διαγραφή
  2. ¸.•*`*•.¸¸✽✤¸¸.•*`*•.¸¸✤✽¸¸.•*`*•.¸¸✽✤¸¸.•*`*•.¸¸✤✽¸¸.•*`*•.¸.¸.•*`*•.¸¸✽✤¸¸.•*`*•.¸¸✤✽(●◡●)✽Οπως καθε χρονο δεν ξεχναω ποτε την μπλοκογειτονια ετσι και φετος περναω και απο εδω να σου ευχηθω ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ !!!!¸.•*`*•.¸¸✽✤¸¸.•*`*•.¸¸✤✽¸¸.•*`*•.¸¸✽✤¸¸.•*`*•.¸¸✤✽¸¸.•*`*•.¸.¸.•*`*•.¸¸✽✤¸¸.•*`*•.¸¸✤✽(●◡●)✽

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. nice blog.. hope you can visit mine too http://activedabawenya.blogspot.com/
    http://saecextension.blogspot.com/

    ΑπάντησηΔιαγραφή