Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2012

The lover boy....δ’

Ο Τότας σηκώθηκε από το κρεβάτι προσεκτικά και κατευθύνθηκε στο παράθυρο. Ανάμεσα από τις βαριές κουρτίνες, το πρώτο φως της ημέρας, αδύναμο ακόμη να φωτίσει το δωμάτιο, έπαιζε με τις πτυχές της κρυφτό. Φτάνοντας, άπλωσε το χέρι και την τράβηξε, για να κοιτάξει έξω. Το χιόνι που έπεφτε όλη τη νύχτα, είχε σκεπάσει τα πάντα. Το γκαζόν της αυλής,  τις γλάστρες, τα κλαδιά των δέντρων, τις σκεπές από τ’ απέναντι σπίτια, ακόμη και το φορτηγάκι του, που έμοιαζε λες και κάποιος το ’χε σκεπάσει με άσπρη, χνουδωτή, κουβέρτα.....
Τρεις μέρες τώρα προσπαθούσε να βρει δικαιολογία, για την κάνει από εκεί μέσα και ο καιρός τον κορόιδευε, συνωμοτώντας εναντίον του. Είχε αγανακτήσει. Η μικρή δεν τον είχε αφήσει σε ησυχία. Εκτός από το συνεχές σεξ, που του ζητούσε, δεν έβαζε και γλώσσα μέσα. Ταινία έβλεπαν; Είχε άποψη και ήθελε να τη συζητήσουν. Καφέ έπιναν; Τον ρώταγε για τους φίλους του και τα ενδιαφέροντά του, ενώ τον είχε ξαναρωτήσει το προηγούμενο βράδυ. Μεσημεριανό; Για την δουλειά του. Βραδινό; Εκεί δεν μιλούσε. Εκεί του ’στελνε λάγνες ματιές γεμάτες υποσχέσεις, για το τι θα ακολουθούσε στην κρεβατοκάμαρα.
Του ’ρχοταν να ουρλιάξει..... αλλά για στάσου..... αυτό είναι γυναικείο προνόμιο..... Τα ’χε παίξει! Αυτό είχε πάθει. Κάλλιο να έβγαινε γυμνός στα χιόνια και να έτρεχε κατά το βουνό, παρά να έμενε ακόμη μια μέρα μαζί της. Είχε αποφασίσει να έρθει εδώ για να βρει λίγη ησυχία και να σκεφτεί τι θα κάνει και κόντευε να φύγει, με ζουρλομανδύα! Δική του ιδέα ήταν ο αρραβώνας; Καλά του ’χε πει κάποτε ο πατέρας του. Την υπογραφή του και την..... άντε τώρα...... να ’ναι σίγουρος που τις βάζει. Την υπογραφή του, είχε καταφέρει να κρατήσει το λόγο του. Όσο για την άααλλλη...... αποδείχτηκε ηλίθιος με πατέντα! Ευτυχώς στις τοπικές ειδήσεις το βράδυ, είχαν πει ότι ο δήμος θα έβγαζε το μηχάνημα, να καθαρίσει τους δρόμους και να ρίξει αλάτι. Αν δεν γίνονταν αυτό, ήταν ικανός να φτυαρίσει μόνος του τον δρόμο μέχρι το χωριό. 
Η Δήμητρα κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου. Όσο αθώα και γλυκιά φαίνονταν τη δεδομένη στιγμή, τόσο τίγρη και γεμάτη πάθος ήταν, το προηγούμενο βράδυ. Πόσο γρήγορα μαθαίνουν οι νέοι, τελικά...... Αλλά είχε και δάσκαλο, έτσι; Το χαμόγελο που χαράχτηκε στα χείλη του έσβησε απότομα, όταν σκέφτηκε ότι, υπήρχε περίπτωση να ξυπνήσει και να του ζητήσει αγκαλίτσες, πρωί πρωί. Ντύθηκε όσο πιο γρήγορα και σιγά μπορούσε και βγήκε από το δωμάτιο. Πήγε στην μικρή αποθήκη και πήρε το μεγάλο φτυάρι για να τραβήξει το χιόνι μπροστά από την είσοδο του σπιτιού. Αυτό θα τον κράταγε απασχολημένο για τουλάχιστον καμιά ώρα, μέχρι να ξυπνήσουν οι υπόλοιποι στο σπίτι και να ετοιμάσουν κανένα καφέ. 

Όσο ο Τότας ασχολιόταν με το φτυάρισμα, στο άλλο χωριό, ο Νώντας, μόλις που έπαιρνε τα πόδια του να πάει για ύπνο. Λίγο πριν, είχε συνοδεύσει την Ρόζα στο ξενοδοχείο της. Μαζί είχαν περπατήσει από το μπαρ μέχρι εκεί, κάνοντας τις πρώτες πατημασιές στο φρέσκο χιόνι. Άφηναν πίσω τους τα ίχνη για την κατεύθυνση που είχαν πάρει, όπως οι λύκοι τα δικά τους, όταν κατέβαιναν από το βουνό αφού δεν έβρισκαν πια τροφή στο δάσος, αναγκασμένοι να κάνουν επιδρομές στις στάνες. 
Έτσι ένιωθε. Σαν λύκος που παραμονεύει έξω από την στάνη, μέχρι να βρει την ευκαιρία να επιτεθεί στα αθώα πρόβατα. Τώρα την Ρόζα δεν την χαρακτήριζες πρόβατο, αλλά να, ήταν που, όσο μιλούσε μαζί της, τόσο πιο πολύ την συμπαθούσε. Μια τόσο όμορφη, δυναμική, σίγουρη για τον εαυτό της, γυναίκα πως κατάφερε να παραμυθιαστεί, από ποιόν; Από τον Γιάννη-Τότα, που τον ήξεραν ακόμη και οι πέτρες; Βέβαια, πως να τον ήξερε. Αν ζούσε στην Ελλάδα, θα ήταν εύκολο να μάθει. Στην Γερμανία, τώρα, πως θα έφταναν τα καμώματά του; Να, όμως που έφτασαν. Άργησαν λίγο. Αυτό όφειλε να το παραδεχτεί. Όμως τίποτα δεν μένει για πάντα κρυφό από τον ήλιο. Έτσι δεν λένε;
Αυτό που τον προβλημάτιζε πιο πολύ, ήταν άλλο. Η αναπάντεχη έλξη που ένιωσε για εκείνη, την στιγμή που τον κοίταξε, καθώς ρωτούσε τον Λόρη για το ποια ήταν. Η κίνηση, να πάρει το ποτό του και να πάει να της μιλήσει χωρίς να γνωρίζονται, δεν τον χαρακτήριζε. Δεν ήταν άνθρωπος που την έπεφτε  σε γυναίκες στα μπαρ. Εντάξει, ήταν, αλλά όχι στο μπαρ του Λόρη, μέσα στο χωριό, δημιουργώντας σούσουρο  για  τον ίδιο και για την κοπέλα που θα μίλαγε μαζί της. Απόψε, είχε αθετήσει την υπόσχεση που είχε δώσει στον εαυτό του, ότι στο χωριό του, δεν θα έδινε δικαιώματα.  Μέχρι το μεσημέρι.... θα το μάθαινε και ο Τότας, γαμώτο! Βέβαια, όλο το βράδυ προσπαθούσε να δικαιολογήσει τον φίλο του, αλλά δεν είχε σημασία αυτό, το γνώριζε καλά. Η ζημιά είχε ήδη γίνει. Τι ήξερε ο κόσμος για το τι συζητούσαν οι δυο τους; Ο καθένας μπορούσε να πει ότι ήθελε κι αυτό ακριβώς θα έκανε, αλλά τέλος πάντων. Κάθε πρόβλημα, θα το αντιμετώπιζε στην ώρα του.  
Καλά ε, η γυναίκα ήταν ενημερωμένη, απόλυτα, για το ποιόν του Τότα. Αυτός που της τα ’χε πει, είχε φροντίσει να πει όλες τις λεπτομέρειες, ακόμη και τις πιο γαργαλιστικές που λέγονταν στο μπαρ απ’ τους θαμώνες, λίγο πριν τους μεγάλους αγώνες ποδοσφαίρου και λίγο πριν από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων. Το τι βλακεία είχε πει το στόμα του για να τον υπερασπιστεί, δεν λέγεται, μέχρι που το κατάλαβε ότι δεν τον έπαιρνε άλλο και το βούλωσε, αφήνοντάς την να ανοίξει  ψυχή της και να του πει, ότι είχε να του πει. Την καταλάβαινε απόλυτα. Ποιο εύκολα ανοίγεσαι σε κάποιον που δεν γνωρίζεις, ειδικά αν έχεις κατεβάσει και κανένα δύο ποτά... Τότε είναι που δεν σταματάς με τίποτα. Το ’χε πάθει κάποτε...... 
«Μην κάνεις πισωγυρίσματα! Δεν είναι ώρα τώρα!», μάλωσε τον εαυτό του. 
Μπήκε στην αυλή και πλησίασε την πόρτα του. Έβγαλε τα κλειδιά, ξεκλείδωσε κι έπεσε στο κρεβάτι του, έχοντας βγάλει μόνο, το μπουφάν και τις μπότες του.

15 σχόλια:

  1. Ανθρώπινες στιγμές για όλους τους ήρωες, τους περιγράφεις πολύ καλά. Και τους ήρωες και τις καταστάσεις που μπλέκονται.

    Αυτή η Δήμητρα.... πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση ! :)) Και κάτι μου λέει ότι τα ερωτικά μπερδέματα έχουν δρόμο ακόμα !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. GiP,
      αυτή η Δήμητρα....χαχαχαχα! Ευτυχώς που είναι φανταστική..... αν και νομίζω ότι θα κάπου θα υπάρχει στην πραγματικότητα με διαφορετικό όνομα..... ε;
      Αυτό είδα κι εγώ. Ότι το συγκεκριμένο μου εγχείρημα, έχει πολύ δρόμο μπροστά του. Είμαι κι εγώ περίεργη να δω που θα το φτάσω και τι εξέλιξη θα έχει.
      Σε ευχαριστώ πολύ!!!!! Την καλημέρα μου και καλό Σαββατοκύριακο!!!

      Διαγραφή
  2. Θα έρθω κάποια ήσυχη στιγμή! Τώρα παίζω με τους συνομήλικούς μου εγγονούς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τώρα εγώ έχω μια απορία?
    Ποιος άντρας θα'χε πρόβλημα μ'ενα τέτοιο θηλυκό να τρίβεται ολημερίς στα μπούτια του??
    Πιστεύω όλοι κρά κάνουν για τέτοιες γυναίκες και δεν τις βαριούνται ποτέ και ειδικά ο χαρακτήρας που περιγράφεις!
    Εσύ όμως κάπου το πας για να τον βάζεις να βαριέται τον τύπο!

    Καλό ΣΒΚ με φιλιά θαλασσινά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Zoyzoy,
      ο Τότας δεν είναι και κανένας πιτσιρικάς. Μετά από τρεις μέρες συνεχούς σεξ, μπλα μπλα και υπονοούμενων, ο άνθρωπος τα ’παιξε....χαχαχαχα! Εξάλλου, αυτοί οι άντρες δεν είναι για μόνιμη σχέση, γιατί το μόνο που ξέρουν να κάνουν καλά είναι να χτυπούν και να φεύγουν. Κουράζονται και βαριούνται εύκολα.....
      Και φυσικά το πάω.... για να..... θα δεις στη συνέχεια! χαχαχαχα!
      Κοριτσάκι, να είσαι καλά! Καλή εβδομάδα και πολλά πολλά φιλιά από την Δράμα!!!!

      Διαγραφή
  4. ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΜΟΥ,
    ΤΙ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙΣ... ΚΑΛΟ!!!!ΓΡΑΨΕ ΛΙΓΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ...ΓΙΑ ΝΑ ΔΩ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΠΑΣ....
    ΦΙΛΑΚΙΑ!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έφη μου,
      θα γράψω, να είσαι σίγουρη!!!!
      Φιλιά πολλά πολλά!!!! Καλή εβδομάδα!!!!

      Διαγραφή
  5. Σταυρούλα μου αγαπημένη...τα διάβασα όλα μαζί...και έχεις ξεκινήσει πάλι μια από τις ωραίες σου ιστορίες αγάπης που πάντα μου αρέσει να ακούω...φιλιά πολλά... περιμένω την συνέχεια..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eva Z.,
      πατριώτισσα! Σε ευχαριστώ πολύ και χαίρομαι που σου αρέσει και αυτή ιστορία!
      Θα προσπαθήσω να γράψω σύντομα τη συνέχεια!
      Να είσαι καλά και καλή εβδομάδα!!!!

      Διαγραφή
  6. Ο ένας έφευγε ψόφιος από το κρεβάτι του να πάει να φτυαρίσει χιόνι και ο άλλος έπεφτε με ντυμένος στο κρεβάτι ψόφιος για ξεκουραστεί. Και οι δυο για διαφορετικές αιτίες και για διαφορικούς ανθρώπους.
    Πολύ καλός παραλληλισμός και συγχρονισμός της αφήγησης. Σε απολαμβάνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστόφορε,
      για μια ακόμη φορά σε ευχαριστώ πολύ!
      Είσαι πολύ τυχερός παππούς!!!! Είναι πολύ όμορφο που μπορείς και μεγαλώνεις τα εγγόνια σου! Έχω πολύ σοβαρό λόγο που το λέω, γιατί ο μπαμπάς μου, λόγω κάποιων περίεργων καταστάσεων, έφυγε από τη ζωή χωρίς να έχει τη χαρά να μπορεί να βλέπει τα εγγόνια που ήδη είχε......
      Την καλησπέρα μου και καλή εβδομάδα!!!! Την αγάπη μου στα εγγόνια!!!!!

      Διαγραφή
  7. Δήμητρα ε;Έχουμε κανένα τηλέφωνό της μήπως;
    Για να της πω να προσέχει βρε, τι νομίζατε;χαχαχα
    Αυτό το μήνυμα θα αυτοκαταστραφεί σε 20 λεπτά το πολύ..μη το δει και η καπετάνισσα!!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καπετάνιε,
    δεν μπορώ να δω το σχόλιο, γιατί ήδη έχει αυτοκαταστραφεί...... Τι κρίμα!!!!
    Τα χαιρετίσματά μου στην καπετάνισσα!!!!!
    Καλή εβδομάδα!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Σταυρούλα πολύ λυπάμαι γι αυτό που μου γράφεις για τον μπαμπά σου!
    Ίσως οι δυσκολίες που πέρασες κι εσύ, να σε όπλισαν με το ταλέντο που έχεις τώρα να γράφεις τόσο όμορφα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Χριστόφορε,
    ένα κατάλαβα μέχρι τώρα..... Αυτό το πράγμα που λέμε ζωή.... είναι γεμάτη με δυσκολίες και ότι αποκτάς, συνήθως πρέπει να αγωνιστείς πολύ για να τα καταφέρεις να το αποκτίσεις. Έμαθα, όμως, επίσης ότι μόνο έτσι εκτιμάς τα δώρα που σου προσφέρονται..... μέσα από την απώλεια.....
    Μάλλον έχεις δίκιο. Δεν ξέρω αν είναι ταλέντο, αυτό που ξέρω είναι ότι γενικά ότι έζησα μέχρι τώρα το έζησα έντονα και πολύ. Σε ότι αφορά, ειδικά, τα συναισθήματα δεν υπάρχει λίγο για μένα. Ευτυχώς στην ζωή μου το μόνο που δεν έκανα ήταν, να μισήσω πολύ..... Μπορεί να απομακρυνθώ από αυτό που μου προκαλεί απέχθεια και αρνητικά συναισθήματα, αλλά κι εκεί θα βρω ένα τρόπο να συγχωρήσω, χωρίς να γυρίσω πίσω, όμως........
    Τώρα τι καταλαβαίνεις δεν ξέρω..... Το ’χω πει πολλές φορές. Δεν είμαι και πολύ συμβατικός άνθρωπος...... Οι φίλοι μου, μου λένε ότι είμαι λίγο στον κόσμο μου...... χαχαχαχα!!!!!!
    Να είσαι καλά!!!!! Την καλησπέρα μου και την βαθιά εκτίμησή μου!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή