Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012

The lover boy....ε’

Δεν πρόλαβε να βάλει το φορτηγάκι στην αυλή και να κατέβει από αυτό. Μόλις που ακούμπησε το πόδι του στο δρομάκι του σπιτιού του, αισθάνθηκε μια παρουσία ακριβώς πίσω του.
«Τι διάβολο.....», γύρισε απότομα.
«Καλησπέρα, Γιάννη.», του ’πε η κυρία Μαρία που κάθονταν στο απέναντι σπίτι.
«Σιγά κυρά Μαρία! Με τρόμαξες!».
«Δεν το ’θελα, παιδάκι μου. Είπα να σε προλάβω, πριν μπεις στο σπίτι.».
Ο Τότας την κοίταξε με μισόκλειστα μάτια. Θυμόταν που, τις προάλλες,  τον είχε δει μαζί με την Ρόζα, να μπαίνουν στο σπίτι του. Ποιος ξέρει, τι να ήθελε, τώρα, να του πει.
«Τι είναι το τόσο σημαντικό, που σε έβγαλε μ’ αυτό το κρύο έξω από το σπίτι σου και δεν μπορούσε να περιμένει;», την ειρωνεύτηκε.
«Ε, μωρέ παιδάκι μου. Μην με αποπαίρνεις. Εγώ σας μεγάλωσα σε αυτή τη γειτονιά, όλα τα παιδιά, μαζί με τα δικά μου και δεν σας ξεχωρίζω..... Εγώ.... μόνο το καλό σας θέλω κι εσύ μου μιλάς άσχημα.....».
«Συγγνώμη, κυρά Μαρία. Είμαι λίγο κουρασμένος. Μην με παρεξηγείς. Τι ήθελες;».
Μπορεί η γειτόνισσα να ήταν Η κουτσομπόλα του χωριού, στα λόγια της, όμως, υπήρχε αρκετή δόση αλήθειας. Με τα παιδιά της μεγάλωσε, στην ίδια γειτονιά, από το ένα σπίτι στο άλλο. Τότε δεν κλείδωναν οι πόρτες. Ήταν πάντα ανοιχτές, όπως ήταν ανοιχτές και οι καρδιές των ανθρώπων, όμως δεν ήταν ώρα να τα θυμάται αυτά.
«Ξέρεις άκουσα, σήμερα το πρωί.... για εκείνη την κοπέλα..... Να.... πως την λένε.... Αυτή, που ήταν τις άλλες εδώ έξω, σε σένα....».
«Άσε τον πρόλογο, κυρά Μαρία. Είμαι πολύ κουρασμένος και κάνει και πολύ κρύο. Ότι είναι να πεις, πες το γρήγορα.».
«Να, εχθές όλο το βράδυ, λένε, ήταν στο μπαρ, αυτού του χαζού, μωρέ, του Γρηγόρη και τα ’πινε.......μαζί, μαζί με τον Νώντα......και μετά πήγαν στο ξενοδοχείο......».
«Τι είπες;».
«Εγώ, παιδάκι μου, δεν είπα τίποτα...... Οι άλλοι λένε......».
«Κι εσύ να τα προλάβεις, να μην χάσεις, έτσι; Και τι να με νοιάζει εμένα τι κάνει αυτή, αρραβωνιασμένος άνθρωπος;».
«Είπα, μήπως σε ενδιαφέρει......».
«Δεν με ενδιαφέρει, κατάλαβες; Άντε τώρα τράβα στο σπίτι σου, να μην κρυώσεις, γριά γυναίκα.....».
«Καλά, παιδάκι μου..... Εγώ, ένα καλό ήθελα να κάνω......».
«Το ’κανες. Άντε τώρα.....».
Η κυρία Μαρία πήρε το δρόμο για το σπίτι της, μπήκε μέσα και πήγε κατευθείαν στο παράθυρο για να δει τι θα κάνει ο Τότας. Της είχε πει η Κατινίτσα, που έμενε κοντά στο μπαρ, ότι τα ξημερώματα που σηκώθηκε να πάει να φέρει λίγα ξύλα από την αποθήκη, για να ανάψει την σόμπα και να ξεκινήσει το μαγείρεμα, μέσα από το μαγαζί είχε βγει ο Νώντας, της Παρασκευούλας, με μια μικροκαμωμένη, που δεν την είχε ξανά δει και πήγαιναν κατά το ξενοδοχείο. Άλλος άνθρωπος, ξένος δεν είχε έρθει στο χωριό, θα το ’ξερε..... Άρα, η μικροκαμωμένη, ήταν η λεγάμενη που είχε έρθει στον Τότα, προχθές. Κάθισε αρκετή ώρα ακόμη στο παράθυρο να παρακολουθεί το σπίτι απέναντι. Μετά από κάμποση ώρα η καπνοδόχος του σπιτιού άρχισε να καπνίζει, σημάδι ότι δεν είχε σκοπό να  βγει έξω. Έχασε το ενδιαφέρον της, πήγε στην κουζίνα κι έπλυνε τα πιάτα που είχε αφήσει, πριν βγει να του μιλήσει. 
Ο Τότας, κόντευε να εκραγεί. Δεν πρόλαβε να γυρίσει την πλάτη του και η Ρόζα του έπαιζε παιχνιδάκια. Και με ποιον; Τον Νώντα! Αν ήταν ποτέ δυνατόν. Ο Νώντας! Ο φίλος του! Ο αδελφός του! Το φίδι το κολοβό! Άναψε την σόμπα κι έφτιαξε ένα τσάι. Κάθισε στο τραπέζι της κουζίνας, έβγαλε το κινητό και σχημάτισε τον αριθμό του Νώντα. Τα επόμενα πέντε λεπτά προσπαθούσε να μιλήσει μαζί του, αλλά η κλήση του ήταν σε προώθηση. Έβρισε δυνατά. Πήγε στο σαλόνι κι έπιασε το σταθερό. Το τηλέφωνο του ξενοδοχείου το βρήκε στον τοπικό κατάλογο και πήρε εκεί. Όταν το σήκωσε η κοπέλα που ήταν στην ρεσεψιόν και του είπε ότι η κυρία Νικολοπούλου, δεν ήταν εκεί, βρόντηξε, με τόση δύναμη, το ακουστικό πάνω στην συσκευή, που κόντεψε να το διαλύσει.
Μαζί θα ήταν και θα το ’καναν. Γι’ αυτό δεν σήκωνε κανείς τους τηλέφωνο. Θα τους έσπαγε τα κεφάλια, θα τους ξεκοίλιαζε.... θα...... θα..... Κόντεψε να του ’ρθει κόλπος.  Πήγε ξανά στην κουζίνα, πήρε το τσάι του, μπήκε στο σαλόνι κι άναψε την τηλεόραση. Οι ειδήσεις, αυτή τη φορά δεν τράβηξαν το ενδιαφέρον του. Μπροστά στα μάτια του είχε την εικόνα της Ρόζας, γυμνής, μέσα στα χέρια του Νώντα. Ήθελε να βγει από το σπίτι και να πάει να τους βρει για να τους εξοντώσει, αλλά ήξερε ότι στο παράθυρο ήταν η κυρά Μαρία και δεν τόλμησε να ξεμυτίσει από εκεί που κάθονταν. 

Όταν η κοπέλα της ρεσεψιόν είπε στην Ρόζα ότι, τη ζητούν στο τηλέφωνο, ζήτησε να πει ότι δεν ήταν εκεί. Δεν είχε όρεξη να μιλήσει σε κανέναν. Εξάλλου, το προηγούμενο βράδυ τα ’ χε πει μαζεμένα στον Νώντα. Από το πως τον γνώρισε, πως τον ερωτεύτηκε και το πως κατέληξε να μάθει την αλήθεια. Για τα δυο χρόνια που πήγαν χαμένα. 
Τώρα που έκανε αναδρομή της προηγούμενης βραδιάς, ένιωθε άβολα. Ο Νώντας ήταν ένας πολύ ενδιαφέρον τύπος κι αυτό το κατάλαβε από την στάση που κράτησε. Στην αρχή προσπάθησε να δικαιολογήσει τον φίλο του, αλλά μετά την άκουσε με προσοχή. Στο τέλος, πριν την αφήσει στο ξενοδοχείο, της είχε πει κάτι, που όλη την ημέρα τριγύρναγε στο μυαλό της. 
«Να κάνεις αυτό, που εσύ πιστεύεις ότι θα σε κάνει ευτυχισμένη. Μη στηρίξεις την ευτυχία σου, στο τι νομίζουν οι άλλοι ότι είναι σωστό για σένα. Ακόμη κι αυτοί που σε αγαπούν και θέλουν το καλό σου, μπορεί να μην έχουν τη σωστή άποψη και λύση.....».
Δεν του είχε απαντήσει. Τον ευχαρίστησε απλά, τον καλημέρισε κι ανέβηκε στο δωμάτιό της να κοιμηθεί. Δεν τα κατάφερε να το κάνει κι έτσι έμεινε στο κρεβάτι, με τα μάτια καρφωμένα στο ταβάνι, να σκέφτεται ξανά και ξανά τα τελευταία λόγια του Νώντα.

23 σχόλια:

  1. A ρε κυρά Μαρία με τα μπερδέματα που έφερες !
    Σε κάθε γειτονιά και μία κυρία Μαρία, αν σε πιάσει το στόμα της χάθηκες !

    Καλογραμμένο πάντα, ενδιαφέρον. Μπαίνουμε σε συγκρουσιακό χώρο παρεξηγήσεων ή εκτονωτικής λύσης ; Θα δείξει ! Περιμένουμε !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Gip,
      σε ευχαριστώ πολύ! Δεν ξέρω ακόμη, γράφοντας θα καταλήξει....
      Την καλησπέρα μου και την εκτίμησή μου!!!!

      Διαγραφή
  2. Είχα χάσει επεισόδια κι έτσι, διάβασα δυο μαζί και το 'φχαριστήθηκα διπλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. dimiscon,
      πολύ χαίρομαι που σου αρέσει και διασκεδάζεις!!! Να είσαι καλά!!!! Την καλησπέρα μου από την Δράμα!!!!!

      Διαγραφή
  3. ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΜΟΥ ΓΕΛΑΣΑ ΜΕ ΤΗΝ ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ....ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΟΥΡΤΙΝΕΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ Ε; ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΥΠΗΡΧΑΝ ΠΟΛΛΕΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ....ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΚΕΣ ....ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΜΕ ΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΝ....ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΤΑ; ΤΗΝ ΜΟΥΡΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΕΙΧΕ ΔΕΙ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ; ΧΑ ΧΑ ΧΑ!!!!!!!!!!
    ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΑΚΙΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έφη μου,
      στο Περιστέρι, στην γειτονιά μου( η Δράμα ήρθε στην ζωή μου τα τελευταία, πέντε χρόνια) είχαμε μια τέτοια, δηλαδή, είναι ακόμη...... Βέβαια, αυτή, τώρα, είναι λίγο μεγάλη..... Από εκεί την εμπνεύστηκα, με μια διαφορά η δικιά μας η κυρά Μαρία είναι πολύ πολύ κακός άνθρωπος....... Βάζει ζευγάρια να τσακώνονται, οικογένειες..... Άσε....
      Αυτού του είδους οι άντρες όσο και να κοιτάξουν στον καθρέφτη, μόνο έναν και καλά, βαρβάτο άντρα θα δουν..... Θέλουν σπάσιμο στα μούτρα για να βάλουν μυαλό και να γίνουν άνθρωποι, αλλά του την φυλάω καλά!!!!!!
      Φιλάκια πολλά πολλά!!! Την αγάπη μου!!!!

      Διαγραφή
  4. Σαν να συμβαίνουν τώρα και να τα παρακολουθούμε σε ζωντανή μετάδοση!
    Την καλησπέρα μας..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καπετάνιε,
      το φοβόμουν, να σου πω την αλήθεια, ότι δεν θα κατάφερνα να σας κάνω να δείτε κι εσείς τις εικόνες. Χαίρομαι όμως που τουλάχιστον δεν γελοιοποιούμαι! Σε ευχαριστώ πολύ!!!!
      Καλησπέρες και στους δυο σας!!!!

      Διαγραφή
  5. Αμ δεν φτιάχνουν Σταυρούλα μου αυτού του είδους οι άντρες όλα τα θηλυκά δικά τους τα θέλουν και των άλλων μαζί.
    Δεν υπάρχει χειρότερο είδος αρσενικού!

    Πόσο θέλω να πληρώσει αυτός για όλους τους άλλους!

    Κανόνισέ το φιλενάδα!

    καλά δεν θέλω να σε επηρεάσω αλλά εσύ ξέρεις να του δώσεις ένα καλό μάθημα :))

    Φιλιά θαλασσινά για καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Zoyzoy,
    αυτό το είδος καλό θα ήταν να ήταν είδος προς εξαφάνιση..... αλλά τα σκασμένα με κάποιο περίεργο τρόπο πολλαπλασιάζονται.... χαχαχαχα!!!!
    Τα φιλιά μου κι από μένα!!!!! Καλό βράδυ, γλυκιά μου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. παντα ενδιαφερουσες οι ιστοριες σου!!!!!
    Να εχεις εναν ομορφο μηνα.Ευχαριστω που παντα περνας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Skroutzako μου,
    γλυκιέ μου!!!! Εσύ είσαι από τους πρώτους όταν ξεκίνησα με το δικό μου μπλογκ. Δεν υπάρχει περίπτωση να σε ξεχάσω!!!!! Οι ιστορίες σου είναι πάντα όμορφες και με τα ανεκδοτάκια σου μας δίνεις όμορφες στιγμές! Μας κάνεις και χαμογελάμε και ειδικά τώρα που οι καιροί είναι χαλεποί!
    Φιλιά πολλά πολλά και καλό μήνα, αγοράκι μου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Θα τα είπωμεν εν ευθέτω χρόνω! (Μα τι γράφω;)
    χα χα χα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελληνικά είναι αυτά;;;; αχαχαχα!!!!
      Μια χαρά τα γράφεις!!!!! Ευτυχώς στο σχολείο διδαχθήκαμε καθαρεύουσα και αρχαία εμείς, αλί από τα νέα παιδιά!
      Την καλησπέρα μου!!!!

      Διαγραφή
  10. Ακόμα δεν κατάφερα να έρθω! Και νιώθω ανυπομονησία. Ασχολούμαι με τόσο αγχωτικά πράγματα που μου τρώνε τον χρόνο. Που μα πάρει η ευχή! Καλή σου μέρα προς το παρόν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Χριστόφορε,
    μην αγχώνεσαι. Εδώ είναι δεν φεύγουν. Εκτός κι αν αποφασίσει ο γκούγκλης να το κάνει.... χαχαχαχα!
    Την καλημέρα μου κι από μένα!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ήρθα! Μπαμ!
    Η ιδέα σου να βάλεις την γειτόνισσα να μεταφέρει στον Τότα τα κουτσομπολιά για την Ροζα και τον Νώντα είναι εξαιρετική. Έτσι περιπλέκεις τα πράγματα και δίνεις κι άλλη πνοή στην ιστορία. Είμαι πολύ περίεργος να δω την συνέχεια. Η αβίαστη ροή και απόλυτη φυσικότητα των διαλόγων αλλά και της εξέλιξης γενικότερα κάνουν την αναμονή μας για την συνέχεια πιο ..."ανυπόμονη"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Χριστόφορε,
    έπρεπε να επιβεβαιώσω αυτό που σκέφτηκε ο Νώντας πριν πέσει για ύπνο. Ο μόνος τρόπος ήταν αυτός, αν και έχω να σου πω..... Ότι μου ’χει τύχει κάτι παρόμοιο..... Η γειτόνισσα με είδε όταν είχα βγει κρυφά, από τους γονείς μου, με τον συγχωρεμένο τον άντρα μου και την επόμενη οι γονείς μου ήταν ενημερωμένοι με κάθε λεπτομέρεια.... χαχαχαχα.... Τώρα που τα θυμάμαι γελάω, εκείνη την εποχή δεν γέλασα καθόλου.....
    Σε ευχαριστώ πολύ και πάλι!!!!
    Να είσαι καλά, καλό Σαββατοκύριακο!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Διαβασα και τις δυο συνέχειες μαζί. Ηταν χορταστικό και μου έδωσε να καταλάβω πιο καλά τους χαρακτήρες σου.
    Δημιουργείς πραγματικά ζωντανες εικόνες με τις περιγραφές σου είτε πρόκειται για το σκηνικό είτε για τους χαρακτήρες σου.
    Βέβαια θα γέλαγε κάποιος αν κάθε αναγνώστης σου προσπαθούσε να ζωγραφίσει τα πρόσωπα όπως τα φαντάζεται. Ήδη εσύ έχεις συγκεκτριμένη εικόνα της κυρά Μαρίας. Μη σου πω ότι ο καθένας μας έχει άλλη στον νου του.
    Αυτή είναι η ομορφιά της λογογεχνίας. Ο συγγραφέας σε κινητοποιεί, το μυαλό πλάθει εικόνες (εδώ βοηθούν και οι χιονισμένες φωτογραφίες σου}. Τα έχεις καταφέρει πολύ καλά.
    Περιμένω ... εν ευθέτω χρόνω που λέει και ο φίλος μας, την συναρπαστική συνέχεια.
    Φιλιά και Καλή Κυριακή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Marimar,
      σε ευχαριστώ πολύ, για μια ακόμη φορά!
      Χαίρομαι πραγαματικά που βρίσκεις ενδιαφέροντες τους χαρακτήρες που δημιούργησα. Η αλήθεια είναι ότι δεν θέλω να διαφέρουν και πολύ από τους καθημερινούς ανθρώπους, όπως είναι οι γείτονες, εγώ ή οποιοσδήποτε άλλος. Αυτός είναι ο σκποπός μου και φυσικά πάνω από όλα να σας αρέσει και η ιστορία.
      Μπορεί να έχω καταντήσει γραφική, αλλά πραγματικά αισθάνομαι πολύ τυχερή και πολύ ευγνώμων που σας έχω κοντά μου!!!!!!
      Την καλησπέρα μου και καλή εβδομάδα!!!!! Φιλιά πολλά πολλά!!!!!

      Διαγραφή
  15. Μια χαρά τα πας θεια μου!!!!!
    Συμφωνω πολύ με τον Χριστόφορο και τον GIP.....
    Θα γράψεις και συνεχεια;;;;;
    Αν ναι πες το μου να προετιμαστω αν οχι είμαι εντάξει.......
    Πολλά Φιλιά θεία μου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κοριτσάκι μου,
      σε ευχαριστώ πολύ!!!!!
      Συνέχεια σε λίγο αν καταφέρω να τελειώσω το κομμάτι!!!
      Σε αγαπώ πολύ πολύ γλυκιά μου!!!!

      Διαγραφή