Τετάρτη, 2 Μαΐου 2012

Ούτε τίτλο δεν έχω ακόμη..... Πείτε πως είναι η εισαγωγή....

Νύχτα πηχτή σαν πίσσα. Το φύλλωμα των ψηλών δέντρων  τόσο πυκνό, που δεν επέτρεπε στο λιγοστό φως του φεγγαριού να διεισδύσει ανάμεσά του και να φωτίσει το μικρό μονοπάτι. Κάπου μακριά ένας λύκος αλυχτούσε, αλλά δεν του ’δωσε σημασία.
Η ανάσα του έβγαινε κοφτή. Τα πνευμόνια του πονούσαν από την προσπάθεια. Ο ιδρώτας είχε μουσκέψει την μπλούζα και το πάνω μέρος του παντελονιού του. Τα πόδια του είχαν λασπώσει μέσα στα παπούτσια του, αλλά δεν έπρεπε να σταματήσει. Είχε ήδη καλύψει την μεγαλύτερη διαδρομή. Ήταν κοντά. Αν τα παράταγε, θα τον έπιανε και θα χάνονταν, όπως χάθηκε κι ο Τάκης. Τα βήματα πίσω του πλησίαζαν. Έκανε μεγαλύτερη προσπάθεια. Λίγα ακόμη μέτρα. Με ότι του απέμεινε από αντοχή έκανε τις τελευταίες δρασκελιές. Ήταν μέσα. Ήταν επιτέλους ασφαλής. Ακούστηκε μια βρισιά. Κάτι έσπασε. Ένα κλαδί; Κι αμέσως μετά απόλυτη ησυχία. Ο Βασίλης ήταν σκυφτός κι ανάσαινε βαριά. Είχε σωθεί, προσωρινά.
Σήκωσε το κεφάλι του καθώς ανάκτησε την αναπνοή του και κοίταξε γύρω. Μόνο το αμυδρό φως από τα καντηλάκια φαίνονταν μέσα στο σκοτάδι που φώτιζαν ένα μικρό κομμάτι κάθε τάφου. Το παράθυρο της εκκλησίας που βρίσκονταν δεξιά του, φωτίζονταν από την καντήλα που ήταν αναμμένη μέσα, μπροστά από το ιερό. Έσυρε τα βήματά του προς τα εκεί και μπήκε στον ναό. Η μυρωδιά από το λιβάνι χτύπησε τα ρουθούνια του, κάνοντάς τον να νιώσει αγαλλίαση. Το βάρος στην ψυχή του λιγόστευε καθώς προχώραγε. Πήρε ένα κερί και το άναψε κάνοντας τον σταυρό του. 
«Σε ευχαριστώ Θεέ μου απόψε που με γλίτωσες!», ψιθύρισε. Κάθισε σε μια καρέκλα, ακούμπησε στην μπροστινή και προσευχήθηκε. 
Έμεινε εκεί, μέχρι που ξημέρωσε. Δεν ήξερε τι θα έκανε από εδώ και πέρα, αλλά όσο είχε την δύναμη, θα το πάλευε......

10 σχόλια:

  1. Τι 'ν' αυτό τώρα; Ανατρίχιασα. Να ειδοποιάς άλλη φορά, να μη μπαίνω νύχτα-ώρα και παθαίνω το ταράκουλο!
    Άντε τώρα, γράψε τη συνέχεια και μην κάθεσαι και χαζεύεις, διαβάζοντας τα σχόλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. dimiscon,
    χαχαχαχα!!!! Δεν ήθελα να σε τρομάξω, συγγνώμη!!!!
    Άλλη φορά θα γράφω πουρνό πουρνό.....
    Θα προσπαθήσω να γράψω τη συνέχεια σύντομα.
    Να είσαι καλά!!!! Καλό βράδυ.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γλύτωσε από ?
    Και η εκκλησία, το νεκροταφείο...
    Προφανές άραγε τι είναι το κακό ?
    Μπορεί να πέφτω έξω...

    Δεν μαρτυρώ τις σκέψεις μου...
    περιμένω !
    Με καθήλωσες ακόμα μία φορά !!

    Πάω λάϊκή να πάρω σκόρδα !! χαχαχαχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Gip,
      μην πάρεις σκόρδα.... εκτός του ότι τα έχουν ακριβά δεν θα είναι και Ελληνικά.... χαχαχαχα!!!! Όχι, δεν έχει να κάνει με βρυκόλακες. Αυτούς τους αφήνω στον φίλο μου τον Leviathan. Αλλού το πάω.... αλλά δεν ξέρω πως θα τα καταφέρω..... είναι πολύ δύσκολο θέμα....
      Την αγάπη μου και την καλησπέρα μου!!!!!

      Διαγραφή
  4. Μυστήριο,αγωνία,καλά ξεκίνησες
    αναμένουμε τι θα μας επιφυλάσσεις αργότερα!!

    Καλό μήνα με φιλιά θαλασσινα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Zoyzoy,
      αυτό είναι καινούριο εγχείρημα με ένα θέμα.... λίγο περίεργο.... για να δούμε.... Θα καταφέρω να κρατήσω το ενδιαφέρον σας;;;;;
      Καλό μήνα, γλυκιά μου!!!! Φιλιά πολλά πολλά!!!!

      Διαγραφή
  5. Σταυρούλα Ζέρβα, σε θεωρώ επιεικώς απαράδεκτη!
    Επιτρέπεται να μου το κάνεις αυτό;
    Είμαι μεγάλη γυναίκα και με αφήνεις σε αγωνία.
    Με αφήνεις με ερωτηματικά.
    Ποιος;
    Τι;
    Από τι;
    Γιατί;
    Πότε;
    Σταυρούλα Ζέρβα, γρήγορα γράψε τη συνέχεια!

    Καλό βράδυ!

    ΥΓ. Κάτι μου λέει ότι θα είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον από ο προηγούμενο!
    Εύγε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αθηνά,
      το γνωρίζω ότι είμαι απαράδεκτη..... Ούτε τον τίτλο δεν έχω σκεφτεί ακόμη, αλλά ξεκίνησα να γράφω την συνέχεια, για να μην σας αφήσω με την αγωνία, για του τι περίπου συμβαίνει. Αν όλα πάνε καλά σε μερικές ώρες ανεβάζω το επόμενο κομμάτι.
      Τώρα αν θα είναι καλό ή όχι, εσείς θα το κρίνετε. Και μόνο η παρουσία σας και τα σχόλιά σας με κάνουν να θέλω συνέχεια να βελτιώνομαι!!! Σε ευχαριστώ πολύ πολύ!!!!! Να είσαι καλά!!!!! Φιλιά πολλά!!!!

      Διαγραφή
  6. Τι γίνεται αρχίσαμε τα μεταφυσικά; Δεν το κατάλαβα ότι είχαν ξεκινήσει το σούρουπο και νυχτώθηκαν στο δάσος. Χάθηκε ο Τάκης; μη μου πεις. Απίστευτο. Πώς έγινε αυτό, πότε, γιατί δεν ενημερώθηκα εγκαίρως;
    (Διάβασα πρώτα τη συνέχεια και μετά την αρχή κατα λάθος. Ε, μπερδεύτηκα ακόμη χειρότερα).
    Το ξέρεις ότι πάσχεις απο καλπάζουσα φαντασία; Τι'ν τούτο με σένα;
    Περιμένω εναγωνίως!!!
    Φιλιά αγωνίας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. marimar,
    εεεε ναι..... πάει ο καημένος ο Τάκης..... τι κρίμα..... ήταν καλό παιδί..... χαχαχαχα!!!!
    Το ’χω αυτό.... Πολλές φορές το ’χει πει, η μαμά ότι: «Το παιδί μου είναι φαντασιόπληκτο και φαντασμένο.......», χαχαχαχα!!!!
    Χωρίς πλάκα, το αντικείμενο αυτό είναι δύσκολο πολύ και δεν ξέρω τι αποτέλεσμα θα έχει..... θα το επιχειρήσω όμως.
    Φιλιά πολλά!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή