Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

Ψάχνοντας στο σκοτάδι. ζ’

«Τον ηλίθιο! Θα μου τα καταστρέψει όλα με την περιέργειά του!», σκέφτονταν ο Ευδόκιμος καθώς κατέβαινε τη σκάλα και έβγαινε από το σπίτι. 
Περπάτησε γρήγορα προς το τζιπ, μπήκε μέσα κι έβαλε μπροστά τη μηχανή. Σε λίγα λεπτά είχε βγει στον κεντρικό δρόμο και κατευθύνονταν προς το δασάκι. Θα έκανε μια προσπάθεια ακόμη, να ψάξει για το ξέφωτο. Μπορεί να στέκονταν τυχερός, αυτή τη φορά. Αλλά δεν ήταν. Η βροχή δεν έλεγε να σταματήσει, τουλάχιστον για τις επόμενες ώρες. Έμεινε μέσα στο αυτοκίνητο, σχεδόν όλο το απόγευμα, για να ηρεμίσει και να σκεφτεί. 
Την πρώτη φορά που ανέβηκε εδώ πάνω, ψάχνοντας, κάτι τον οδήγησε στην άκρη του δάσους, στο μικρό νεκροταφείο. Και τώρα αισθάνονταν το κάλεσμα, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να ανταποκριθεί. Καλά βρίσκονταν εκεί μέσα, παγιδευμένοι. Δεν είχαν καμιά δουλειά σε αυτόν τον κόσμο. Αυτός ο κόσμος είχε τελειώσει μια για πάντα, γι’ αυτούς.
Όμως, όσο δυνάμωνε το πεδίο, για την αποκοπή της έκτης διάστασης από τις άλλες τέσσερις, υπήρχε περίπτωση να μπλεχτούν τα σύμπαντα μεταξύ τους και να υπάρξει ανισορροπία. Αυτό περίμεναν, εκείνοι. Να περάσουν ξανά, στον κόσμο των ζωντανών. Αλλά ο Ευδόκιμος είχε προνοήσει με τους καθρέφτες. Καθώς θα ξετυλίγονταν η έκτη, θα λειτουργούσαν κατασταλτικά. Θα περιόριζαν την ενέργεια, να μην απλωθεί περισσότερο από όσο θα ήταν απαραίτητο και μόλις άνοιγε η πύλη, όλο το μεγαλείο της θα βρίσκονταν μπροστά του. Φυσικά, πρώτα θα έριχνε τον Βασίλη μέσα και μετά θα πέρναγε εκείνος.....
«Χωρίς τη δική μου συμβολή..... όλο το γνωστό σύμπαν θα καταστραφεί..... Οι αχάριστοι! Ούτε τα κονδύλια για τις έρευνες δεν μου έδωσαν .... Αλλά όταν μαθευτεί, εγώ θα είμαι ήδη, πολύ μπροστά από όλους! Τότε θα τους δείξω, τι αξίζω!!!!»,  σκέφτηκε, καθώς η βροχή χτύπαγε το μπροστινό τζάμι του αυτοκινήτου.
........
Το κεφάλι του πονούσε φρικτά και ζαλίζονταν.
«Που βρίσκομαι;», ψιθύρισε.
Έκανε να σηκωθεί. Με λίγη δυσκολία τα κατάφερε. Κοίταξε γύρω του. Το δωμάτιο του πελάτη. 
«Εδώ ή εκεί;», αναρωτήθηκε, αλλά μόλις κοίταξε καλύτερα, συνειδητοποίησε ότι όλα, ήταν στην συνηθισμένη θέση τους. Το κρεβάτι, το παράθυρο..... 
«Πως στο καλό, γύρισα;».
Και τότε το πρόσεξε. 
«Οι καθρέφτες; Που πήγαν οι καθρέφτες;».
Βγήκε από το δωμάτιο τρεκλίζοντας, κρατώντας το πίσω μέρος του κεφαλιού του. Πολύ ώρα μετά κατάλαβε ότι σε εκείνο το σημείο, είχε ένα τεράστιο καρούμπαλο. 
Η Ευρυδίκη στέκονταν στη βάση της σκάλας. Όταν είδε τον άντρα της, χλωμό με το ένα χέρι να κρατά το κεφάλι του και με το άλλο την κουπαστή και να κατεβαίνει σιγά-σιγά, ανησύχησε.
«Τι έπαθες, χριστιανέ μου;», τον ρώτησε.
«Τίποτα! Χτύπησα λίγο.....εεεεε.....», τι να της έλεγε τώρα; Ότι είχε εισβάλει στο ξένο δωμάτιο; Αποκλείεται!
«Μου έπεσε το κινητό... στο διάδρομο κάτω από το τραπέζι..... και όπως .... έκανα να σηκωθώ.... χτύπησα.... το κεφάλι μου.... από κάτω......», φτηνή δικαιολογία, αλλά δεν μπορούσε να σκεφτεί καλύτερη. Ευτυχώς για εκείνον, τον πίστεψε.
«Χτύπησες πολύ;»
«.... Εντάξει, είμαι. Θα.... περάσει.....».
Μόλις έφτασε δίπλα της, εκείνη άπλωσε το χέρι της.
«Σκύψε να δω.».
«Έλα μωρέ.... δεν είναι τίποτα.».
«Να βάλουμε λίγο πάγο.....».
«Όχι, καλά είμαι.....».
«Βασίλη..... Συγγνώμη..... για πριν.....».
Ο Βασίλης έσκυψε και τη φίλησε τρυφερά στο στόμα. 
«Εμένα με συγχωρείς, γλυκιά μου..... Είμαι λίγο..... στρεσαρισμένος τις τελευταίες μέρες..... Δεν φταις εσύ.....».
«Αν δεν θες.... Να του δώσω τα λεφτά... πίσω... και να πάει... στην ευχή της Παναγίας.... Αν είναι να τσακωνόμαστε.....».
«Δεν πειράζει, Εύη. Ότι έγινε, έγινε τώρα. Ας μην μιλήσουμε άλλο γι’ αυτό.».
Την ξανά φίλησε.
«Εγώ θα πεταχτώ μέχρι.... έχω μια δουλειά. Θα αργήσω να γυρίσω.....», έφυγε από δίπλα της.
«Το μεσημέρι να ετοιμάσω....... να φάμε μαζί.....», η φωνή της έσβησε, καθώς ο Βασίλης χάθηκε από μπροστά της. 
......
Η βροχή χτύπαγε με μανία πάνω στο αυτοκίνητο και οι υαλοκαθαριστήρες, έδιναν την εντύπωση ότι ήταν έτοιμοι να ξεκολλήσουν από τη θέση τους. Εκείνος, όμως, έσφιξε τα δόντια του, έσμιξε τα φρύδια του και παρά την μηδαμινή ορατότητα, συνέχισε να ανεβαίνει στον κακοτράχαλο δρόμο. Μόλις έφτασε κοντά στα δέντρα, άρπαξε το αδιάβροχο από το διπλανό κάθισμα, το φόρεσε με δυσκολία και βγήκε από το αυτοκίνητο. Δεν είχε ιδέα τι ακριβώς έψαχνε, αλλά υποψιάζονταν ότι κάπου εδώ θα έβρισκε τις απαντήσεις που ήθελε. Άλλωστε, σε αυτό το μέρος έκανε την εμφάνισή του και ο Ευδόκιμος. Προχώρησε προς την πυκνή βλάστηση και χάθηκε ανάμεσα στα δέντρα και τα βάτα. 
Ώρες μετά από μια άσκοπη περιπλάνηση και αφού η βροχή καταλάγιασε και το σούρουπο άρχισε να πέφτει, κατέληξε κουρασμένος και βρεγμένος ως το κόκκαλο, στο ξέφωτο. Κοίταξε γύρω του με περιέργεια. Χρόνια ολόκληρα ανέβαινε στο δάσος και αυτός και οι συγχωριανοί του. Ποτέ κανείς δεν το ’χε δει ούτε το ’χε αναφέρει. Πως το καλό ξεφύτρωσε από το πουθενά; Έκανε μερικά βήματα προς το κέντρο του και ξαφνικά σταμάτησε. Κάτι περίεργο συνέβαινε. Στην αρχή ήταν αμυδρό, σαν παιχνίδισμα των τελευταίων ακτινών του ήλιου, αλλά όσο ο ήλιος χάνονταν από τον ορίζοντα, τόσο εκείνο γίνονταν πιο έντονο. Σαν μια χρυσή κλωστή που έφτανε στο έδαφος...... από που; Σήκωσε το κεφάλι του και το είδε να χάνεται κατακόρυφα στον ουρανό.... πέρα από τα σύννεφα.
«Τι διάολο;», έκανε μερικά βήματα προς τα πίσω φοβισμένος. Από την μια ήθελε να τρέξει πίσω στην ασφάλεια του σπιτιού του και από την άλλη δεν μπορούσε να ξεκολλήσει τα μάτια του από αυτό το θαύμα. 
.......
Ο Τάκης ήταν στο κτήμα από το πρωί κι επειδή δεν μπορούσε να κάνει καμιά εξωτερική δουλειά, εξαιτίας του καιρού, χώθηκε στο υπόστεγο και καταπιάστηκε με το μικρό τρακτέρ που είχε βλάβη. Όταν τέλειωσε με εκείνο, κάθισε σε ένα σκαμπό, έπιασε το ηλεκτρικό πριόνι και με μια λίμα τρόχιζε ένα-ένα τα μεταλλικά δόντια. Κάποια στιγμή του ξέφυγε το εργαλείο και έκοψε λίγο το δάχτυλό του. 
«Γαμώτο!», είπε και σηκώθηκε. 
Μέσα στο σπίτι είχε οινόπνευμα, βαμβάκι και τραυμαπλάστ. Μπήκε μέσα, περιποιήθηκε το τραύμα του και αποφάσισε να κάνει ένα διάλλειμα για καφέ, για να ξεκουραστεί λίγο. Καθώς περίμενε το νερό του να βράσει, χάζευε από το παράθυρο. 
«Ο Βασίλης είναι αυτός; Τρελάθηκε; Τι κάνει με τέτοιο καιρό, εκεί έξω;», μονολόγησε.
Άνοιξε το παράθυρο και φώναξε, αλλά η βροχή ήταν πολύ δυνατή και η φωνή του δεν έφτασε τόσο μακριά. Έβγαλε το κινητό του για να τον καλέσει, αλλά δεν είχε σήμα. Περίεργο. Η κεραία ήταν στην κορυφή του βουνού. Αν υπήρχε ένα σημείο που τα τηλέφωνα είχαν την καλύτερη επικοινωνία, ήταν αυτό. Τι στο καλό; Βγήκε έξω από το σπίτι και ξανά φώναξε, αλλά μάταια. Ο Βασίλης χάθηκε πίσω από τα πρώτα δέντρα.
«Κοίτα τι με βάζει να κάνω τώρα!». 
Γύρισε μέσα, ντύθηκε κατάλληλα και τον πήρε στο κατόπι.
......
Ο Ευδόκιμος δεν πίστευε στην τύχη του. Η πιο σοφή κίνηση που έκανε στη ζωή του, ήταν αυτή. Να φέρει τους καθρέφτες όσο πιο κοντά γίνονταν, στο σημείο που έψαχνε. Αν το ’χε κάνει νωρίτερα, θα είχε γλυτώσει την ταλαιπωρία και τις ώρες που περιπλανιόταν μέσα στο δάσος. Οι τρεις επιφάνειες άρχισαν να πάλλονται από την ενέργεια που βρίσκονταν διάσπαρτη στο χώρο. Έξω είχε σκοτεινιάσει αρκετά, πια. Η βροχή, είχε σχεδόν σταματήσει. Πήρε προσεκτικά τα κάτοπτρα στα χέρια του και βγήκε από το τζιπ. Τώρα ήξερε. Όσο πλησίαζε, τόσο οι επιφάνειες μάζευαν ενέργεια και γίνονταν πιο «ρευστές» και φωτεινές........ Δεν είχε τον Βασίλη...... βέβαια, αλλά η στιγμή ήταν τόσο ξεχωριστή, που δεν τον ένοιαζε πια...... Μια ολόκληρη ζωή περίμενε, γι’ αυτή ακριβώς τη στιγμή. Δεν θα την άφηνε να πάει χαμένη ......

24 σχόλια:

  1. Τώρα μόλις έκανα διάλειμμα από το fringe! Με κυνηγάει το ανεξήγητο και τα παράλληλα σύμπαντα, απόψε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. dimiscon,
      περίεργη βραδιά και εδώ πάνω έριχνε κάτι κεραυνούς.... άστα να πάνε.....
      Την καλησπέρα μου!!!!

      Διαγραφή
  2. Φέρνεις στη "σκηνή" όλους τους πρωταγωνιστές, με μαεστρία.
    Το μυστήριο πυκνώνει και εμείς αναμένουμε τι στο καλό θα γίνει επιτέλους εκεί πάνω με τα κάτοπτρα που πάλλονται!
    Και πέφτανε λες κεραυνοί εκεί σε σένα; Ωραίο περιβάλλον!
    Η φαντασία σου οργιάζει και μας παρασέρνεις σε "επικίνδυνα" μονοπάτια άλλων διαστάσεων. Και να φανταστείς το Blog μου έχει το όνομα -"ΑΓΝΩΣΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ"- και άλλη κυρία έχει την χάρη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστόφορε,
      έπρεπε να είσαι από μια μεριά να δεις.....
      Εγώ να προσπαθώ να βρω τρόπο να τους βάλω και τους τρεις στο παιχνίδι(σβήσε-γράψε), έξω να φυσάει, να αστράφτει και να βρέχει... Όταν επιτέλους το τελείωσα..... πήρα το αυτοκίνητο να φύγω και στο δρόμο είχε ομίχλη..... Πως δεν ξεπετάχτηκε από μέσα της ο Ευδόκιμος........χαχαχαχα!!!!
      Είναι να μην οργιάζει με τέτοια σκηνικά που βλέπω κάθε βράδυ;;;;
      Νομίζω ότι ο τίτλος στο δικό σου το Blog είναι ακριβώς αυτό που του ταιριάζει, γιατί όντως μιλάς μέσα σε αυτό για μια Άγωνστη Διάσταση.... Τον Χριστόφορο!!!!!!
      Την καλησπέρα μου και την αγάπη μου!!!!!

      Διαγραφή
  3. Η φαντασία σου καλπαζει Σταυρουλα μου να δω πως θα εξελιχτούν οι καθρέπτες και τα μυστήρια που σκαρφιζεσαι!
    Εγώ δεν εχω ιδέα που μπορείς να φτάσεις!
    Μονο για τους καβγάδες του ζευγαριου μπορώ να'χω αποψη:))

    Τα θαλασσινά μου φιλια για να μας μπει με το καλο ο Ιουνης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Zoyzoy,
    από φαντασία, άλλο τίποτα φιλενάδα.... να φάνε κι οι κότες!!! χαχαχαχα!!!!
    Για να δω, θα καταφέρω να αποδόσω το τέλος όπως το φαντάστηκα;;;;;
    Να είσαι καλά κοριτσάκι!!!! Καλό μήνα και σε σένα για μεθαύριο!!!! Φιλιά πολλά πολλά από Δράμα!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΕΙΣ Η ΟΧΙ; ΙΔΟΥ Η ΑΓΩΝΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΟ!!!!!!!!! ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΙΔΕΑ ΠΡΙΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ...ΒΡΕ ΜΠΑΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΤΑΞΩ ΟΛΟΥΣ ΜΗΝ ΤΥΧΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΜΕΤΕΦΕΡΟΥΝ ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΑΓΙΔΕΥΤΩ ΕΚΕΙ....ΤΡΕΙΣ ΜΑΖΥ ΠΟΤΕ Ε; ΘΥΜΑΣΑΙ ΒΡΕ ΚΑΤΙ ΤΟΥΑΛΕΤΕΣ ΚΡΕΒΒΑΤΟΚ. ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΤΡΙΠΛΟ ΚΑΘΡΕΦΤΗ;
    ΩΧ! ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΑΝΕ....ΧΑ ΧΑ ΧΑ!!!!!!
    ΑΝΤΕ ΓΡΑΦΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΠΑΛΙ......ΕΔΩ ΠΡΙΝ ΕΒΡΕΞΕ ΚΑΡΕΚΛΟΠΟΔΑΡΑ....ΑΣΕ ΧΑΜΟΣ...
    ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΜΕ ΤΙΣ ΟΜΙΧΛΕΣ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ....ΑΝΤΕ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΘΕΛΟΥΜΕ!
    ΦΙΛΑΚΙΑ ΒΡΕ! ΠΟΛΛΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έφη,
      πέταξ’ τους πέταξ’τους, γιατί μετά τι θα κάνουμε εμείς χωρίς τα δικά σου εργόχειρα, πίνακες, γλαστράκια, λουλούδια....... Ε;;;;;
      Αν τους θυμάμαι, λέει, τους καθρέφτες!!!! Η κρεβατοκάμαρα στο πατρικό των γονιών μου ακόμη αυτό τον τριπλό καθρέφτη έχει.... βρε; Λες από εκεί να την πάτησα;;;;;;
      Όσο για τον καιρό εδώ στη Δράμα..... κάθε μέρα εδώ κι ένα μήνα έχει Αστραπές Βροντές Βροχές Ομίχλες...... 27 βαθμούς κελσίου το μεσημέρι 09 το βράδυ.... είναι να μην σου έρχεται ντουβρουτζάς μετά;;;;;;
      Ρε συ έχω μια ιδέα. Να στήσουμε τους καθρέφτες στη Βουλή..... και μετά.... στην Μέρκελ.... Τι λες;;;;;;;
      Φιλιά πολλά πολλά!!!!! Την καλησπέρα μου και την αγάπη μου!!!!!

      Διαγραφή
    2. ΧΑ ΧΑΧΑ!!! ΜΑΚΑΡΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΤΑΝΕ!!!!!!!!

      Διαγραφή
    3. Μακάρι, δεν λες τίποτα..... Ας το καλό πια με όλους αυτούς.....
      Φιλιά φιλενάδα και καλό μήνα!!!!!

      Διαγραφή
  6. Άνετη ! Το έχεις πλέον, φαίνεται !
    Ενδιαφέρον όσο και τα προηγούμενα !
    Δηλαδή πολύ !
    Γραμμένο το ίδιο καλά με τα προηγούμενα.
    Δηλαδή, πάρα πολύ !
    Πάμε παρακάτω !

    Υ.Γ... Όλη μέρα τελευταία με 3 καθρέπτες παίζω ! Ποτέ δεν ξέρεις ! ΧΑΧΑΧΑ
    ΤΟ ΝΌΜΠΕΛ ΜΙΣΌ ΜΙΣΌ !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Gip,
    άνετη;;;; Έπρεπε να δεις τι τράβηξα μέχρι να καταφέρω να τους χώσω και τους τρεις στο δάσος..... Δεν ήθελαν να πάνε με τίποτα..... Βρε τους παρακάλεσα, βρε τους έταξα..... τελικά πείστηκαν.... για καλό δικό μου δηλαδή, γιατί αν ήξεραν τι τους περιμένει.....
    χαχαχαχαχα!!!!
    Γιώργο, μην παίζεις με τους καθρέφτες, ποτέ δεν ξέρεις τι κρύβεται εκεί μέσα.... στο λέω!
    Νόμπελ;;;;; Ωραία!!!! Ο Χριστόφορος μιλάει για ταινία.... Εσύ για Νόμπελ......
    Δεν θα με ξανά αφήσει ο συμβίος μου να πλησιάσω υπολογιστή ούτε στα εκατό μέτρα!!!!!!
    Την καλησπέρα μου!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Με συναρπαζεις!!! Μη σου πω ανατριχιαζω και λίγο με τις εξελιξεις!!! Μπράβο γειτόνισσα :) καλο μήνα!! Πολλα φιλιαααα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Με συναρπαζεις!!! Μη σου πω ανατριχιαζω και λίγο με τις εξελιξεις!!! Μπράβο γειτόνισσα :) καλο μήνα!! Πολλα φιλιαααα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Leviathan,
      χαίρομαι που σου αρέσει τόσο πολύ, ώστε να βάζεις δυο δυο τις απαντήσεις.... χαχαχαχαχαχα!!!!!!!
      Σε ευχαριστώ πολύ!!! Εγώ περιμένω τις εξελίξεις στο δικό σου, με αγωνία!!!!!
      Φιλιά γείτονα!!!!! Καλό Σαββατοκύριακο και καλό μήνα!!!!!!!

      Διαγραφή
  10. Καιρό είχα να περάσω και επανορθώνω σήμερα αφήνοντας πολλες ευχές για εναν καλό μηνα με τα λιγότερα προβλήματα!!!Να εισαι καλά.Παντα υπέροχη στη γραφή σου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Σ ου εστειλα αιτημα φιλιας στο φεις.Εσυ δεν εισαι;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΝΑΙ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΔΕΧΤΗΚΑ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ!!!!! ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΣΕ ΕΣΕΝΑ!!!! ΦΙΛΙΑ ΓΛΥΚΙΕ ΜΟΥ!!!!!

      Διαγραφή
  12. Τελικά πολλοί μαζευτήκαμε που έχουμε τριπλούς καθρέπτες. Κι εγώ έχω έναν στην κρεβατοκάμαρα στο πατρικό στην Φλώρινα, τι λες να τους γυρίσουμε όλοι τους καθρέπτες μας να κοιτάνε προς την βουλή, μπας και τους εξαφανίσουμε τους τρακόσιους και δούμε καμιά άσπρη μέρα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Λύκαινα,
    νομίζω ότι δεν υπάρχει άλλη λύση..... Όλοι με τους καθρέφτες ανά χείρας και βουρ μπροστά στη Βουλή!!!!!
    Πριν τις εκλογές για να πιάσει και τόπο......
    Φιλιά πολλά γλυκιά μου!!!!! Καλό βράδυ!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Τύφλα να έχει ο Τζέφρεϊ Τζ. Άμπραμς...
    Η διαφορά είναι ότι αυτός ζει στην Αμερική ενώ εσύ στην Ελλάδα. Αλλιώς θα σου έλεγα πως θα το είχε τσιμπήσει το μυθιστόρημά σου το Χόλιγουντ να το κάνει σειρά!
    Το δικό σου το βρίσκω πολύ καλύτερο!
    Τα σέβη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αθηνά,
      θα την ψωνίσω άσχημα...... και θα έχω τον αμάζευτο..... Ταινίες και όσκαρ θα ονειρεύομαι και θα τρέχει ο γλυκός μου να με μαζεύει και δεν θα μαζεύομαι.... χαχαχαχα!
      Σε ευχαριστώ πολύ! Είσαι πολύ γλυκιά!!!!!
      Τις καλησπέρες μου και τα φιλιά μου από την Δράμα!!!!!

      Διαγραφή
  15. Α, ξέχασα!
    Με γεια την καινούργια διακόσμηση!
    Ωραιότατη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αθηνά,
      σε ευχαριστώ!
      Είπα να το κάνω λίγο πιο καλοκαρινό. Χαίρομαι που σου άρεσε!!!!

      Διαγραφή