Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2010

Πουθενά...

Μια βαλίτσα όλη και όλη. Μέσα της μάζεψε δυο τρία ρούχα, τα κομμάτια της και ανέβηκε στο λεωφορείο με προορισμό το πουθενά. Αυτό που ήταν καλύτερο από το κάπου και ειδικά το εκεί. Γιατί εκεί, δεν υπήρχε τίποτα πια για αυτή. Όλα όσα έζησε εκεί, δεν ήταν τίποτε άλλο από παλάτια χτισμένα σε σαθρό έδαφος. 
Δεν έκλαψε. Ήξερε ότι ήταν μάταιο. Έπρεπε να σηκώσει το κεφάλι και να αντιμετωπίσει την αλήθεια, όσο και αν  πόναγε. Δεν μένεις ποτέ εκεί που δεν σε αγαπούν και δεν σε θέλουν. Μα τόσο τυφλή ήταν ή οι ερμηνείες ήταν τέτοιες που άξιζαν Όσκαρ; Καμία σχέση δεν θεωρείται δεδομένη και το σίγουρο είναι ότι παλεύεις μια ζωή για να την κρατήσεις. Δεν υπάρχουν εγγυήσεις για το μέλλον. Αλλά τουλάχιστον υπάρχει βάση. Την χτίζεις  τούβλο τούβλο, σε έδαφος γερό, όχι στην άμμο. Και κάτω από τη δική της υπήρχε διάβρωση και σαπίλα, τόσο καλά καμουφλαρισμένη που στην αρχή δεν φαινόταν τίποτα, μέχρι που ξεκίνησε η πρώτη ρωγμή. Στην αρχή μικρή, που κατέληξε να γίνει μια αβυσσαλέα χαράδρα έτοιμη να την καταπιεί.  Την τελευταία στιγμή, το ένστικτο της επιβίωσης της φώναξε: «Όχι!!!! Μην χαθείς!!! Φύγε και μην κοιτάξεις πίσω!!! Πρέπει να συνεχίσεις, με ότι σου έμεινε!!!! Τουλάχιστον έχεις την αξιοπρέπειά σου!!!!».

14 σχόλια:

  1. Σταυρούλα, η σχέση όταν "μπάζει" το νιώθεις μέσα σου..

    η σχέση δέν θέλει να παλεύεις γι αυτήν..
    θέλει μονάχα φροντίδα και αγάπη..

    αν ζητήσει κάτι περισσότερο, δέν είναι σχέση..

    καλησπέρα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στη πρώτη ρωγμή, φεύγεις, γιατί ανοίγει και οι καλά κριμένες ερμηνείες, μετατρέπονται σε πληγές.

    Δεν ωφελεί η μονόπλευρη προσπάθεια, άλλωστε και από μόνη της η λέξη αναιρεί την ουσία, που είναι αγάπη και προστασία...

    Καλημέρα καλό μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλημέρα κι από μένα....

    Κράτα εσένα... είναι ο μόνος που θα νοιαστει πραγματικά... δεν είναι θέμα αξιοπρέπειας αλλά επιβίωσης!
    Αγάπησε εσένα και μην αφήσεις ποτέ κανένα να σε αλλάξει...

    Πολλά φιλιά και αγκαλιές!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Φεύγεις τρεχοντας ...

    δεν υπαρχει χρόνος για καθυστερήσεις και πισωγυρίσματα!

    Παμε στον επομενο...οσο σκληρο κι αν ακουγεται!

    καλημερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΦΕΥΓΕΙΣ ΓΡΗΓΟΡΑ ΜΑΚΡΙΑ,ΟΣΟ ΚΑΝΕΙΣ ΒΗΜΑΤΑ ΠΙΣΩ ΤΟΣΟ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΟΙΟ ΠΕΡΙΠΛΟΚΑ. ΑΡΧΙΖΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΚΤΙΖΕΙΣ ΚΑΤΙ ΣΤΕΡΕΟ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΑΡΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΝΤΟΧΗ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ.ΟΤΑΝ ΨΑΧΝΕΙΣ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΠΑΝΤΑ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ,Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΜΑΧΟΣ ΚΑΙ Η ΒΙΑΣΥΝΗ ΕΧΘΡΟΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εγώ μένω στον πόνο και στο θάρρος που χρειάζεται για ν'αφήσεις τη μισή ζωή σου και να φύγεις!
    Θέλει μεγάλη μαγκιά να μη γυρίσεις ούτε για μιά ματιά!!

    Φιλιά θαλασσινά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ευρύνοε,
    η αγάπη δεν ρωτάει, έρχεται και μένει και με τον καιρό γιγαντώνεται.... συμφωνώ μαζί σου!!!
    Την καλησπέρα μου!!!! Φιλιά στο Σαββινάνκι!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Γιγιά Αντιγόνη,
    καμιά φορά υπάρχουν άνθρωποι που εθελοτυφλούν, μόνο και μόνο γιατί δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την αλήθεια. Υπάρχει και ο φόβος για το αύριο και μένουν μέχρι να φτάσουν σε τέλμα..... δυστυχώς....
    Εκεί χρειάζεται πολύ μεγάλη ψυχική δύναμη για να βγει από το αδιέξοδο και να ξαναζήσει από την αρχή....
    Την καλησπέρα μου και σε σένα!!!! Φιλιά πολλά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Νερένια,
    φυσικά σε αυτή την περίπτωση κρατάς εσένα και κανέναν άλλο, ειδικά όταν κάποιος σε έχει πληγώσει και καταρακώσει.... Όταν αγαπάς τον εαυτό σου τότε θα σε αγαπήσουν και οι άλλοι......
    Φιλιά και καλησπέρες!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. (Cou)Coula,
    συμφωνώ και επαυξάνω. Όταν ήμουν πιτσιρίκα το μοτο της κοριτσοπαρέας ήταν: «Μην τρέχεις για το λεοφωρείο που έχασες, περίμενε θα περάσει το επόμενο!!!!»..... Όσο σκληρό και αν φαίνεται είναι το μόνο που μπορεί να σε κάνει να συνεχίσεις να ζεις.... το ξέρω καλά!
    Να ΄σαι καλά!!!! Φιλιά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. aoratos,
    ακριβώς έτσι!!!! Αυτή είναι πολύ σοφή συμβουλή!!!
    Την καλησπέρα μου!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Zoyzoy,
    όταν κάτι τελειώνει, καλό είναι να είναι οριστικό. Το ξέρω ότι είναι δύσκολο, αλλά όταν κάνεις πισωγυρίσματα και πισωκοιτάγματα, ποτέ, μα ποτέ δεν μπορείς να προχωρίσεις. Προσωπικά, πήρα αρκετά τέτοια μαθήματα (το κείμενο που έγραψα είναι φανταστικό). Το μεγαλύτερο μάθημα ήταν όταν πέθανε ο πρώτος μου άντρας....... Αν δεν κοίταγα μπροστά δεν θα έβρισκα ποτέ τον σημερινό συμβίο μου, που θεωρώ ότι είναι πράγματι Δώρο Θεού!!!!
    Την καλησπέρα μου, γλυκιά μου!!!! Φιλιά από την βροχερή Δράμα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Σταυρούλα μου το κατάλαβα ό,τι ήταν φανταστικό το κείμενό σου άλλωστε έχεις γράψει για τη ευτυχισμένη συζυγική ζωή σου!
    Εκτιμώ που βγάζεις προσωπικά σου βιώματα και πραγματικά βλέπω ένα δυνατό και χαρούμενο άτομο!
    Συγκινήθηκα όμως γιατί έχω χάσει τον γαμπρό μου που άφησε ορφανά δίδυμα τότε 4χρονών.
    Να'σαι καλά και εύχομαι ο Θεός να σου χαρίσει και άλλα "δώρα" που ποθείς!

    Φιλιά θαλασσινά γλυκιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Zoyzoy,
    μερικά πράγματα δεν μπορούμε να τα αλλάξουμε, δυστυχώς. Όταν σε τέτοιες περιπτώσεις τον Λόγο Τον Έχει Άλλος τότε το μόνο που μένει είναι να έχουμε κουράγιο και δύναμη και να απλώσουμε το χέρι μας να βοηθήσουμε όσο μπορούμε. Ξέρεις, τουλάχιστον κοιτάζετε τα πρόσωπα των παιδιών του και τον βλέπετε εκεί μέσα!!!! Εξακολουθεί και υπάρχει αυτός ο άνθρωπος εκτός από μέσα στις καρδιές σας και μέσα από τα παιδιά του και νομίζω ότι αυτό από μόνο του είναι πολύτιμο!!!! Φιλιά πολλά πολλά!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή